Arquivo do blog

O noso vindeiro rival…

Club Baloncesto Peñas Huesca

 

 Breo        VS          CB_Peñas_Huesca         

 

Hai dúas semanas falabamos da auténtica final que supoñía o partido do Pazo ante Burgos. Perdeuse esa final, e cando semellaba que o L aniversario do clube ía rematar con máis pena ca gloria, o conxunto lucense afrontaba o partido do pasado venres sen a chegada do ansiado pivot, coa baixa de Pep Ortega e cunha semana de adestramentos verdadeiramente negativa en canto á súa evolución. O conxunto lucense, despois de estar prácticamente todo o partido por debaixo no marcador, chegou aos últimos intres con posibilidades, e aí estaba Mamadou Samb, que non está a ter a súa mellor tempada, para conseguir, no último segundo lanzar á remanguillé e darlle ao Breogán aire, vida. Así que a marea celeste, que horas antes dese partido ante o conxunto castellonense sabía da contratación do que será a última fichaxe do equipo, o americano Ofoegbu (prepárate Areñas), ten unha cita verdadeiramente vital ante o conxunto oscense. Un equipo, o de Joaquín Costa, que chegou a facer 9 vitorias en 10 partidos, se ben as dúas últimas derrotas consecutivas do conxunto aragonés, fixeron que estea “a tiro” dos celestes, xa que de gañar o Breogán, quedaría a só unha vitoria dos peñistas, que tan boa tempada están a realizar, sendo unha das sorpresas agradables da presente liga. Iso si, o Peñas parece ter acusado e moito, a baixa de Lluís Costa, que foi a Manresa a reforza-la posición de base do conxunto catalán, e que fixo que os oscenses sumaran dúas derrotas desde aquel momento, en Melilla, hai dúas xornadas por dous puntos, e a última derrota, máis dolorosa e inesperada, ante o Basquet Coruña de Tito Díaz, por 14 puntos, nun partido que non foi o mellor dos verdes esta tempada. Con respecto ao Breo, segue a súa tendencia alcista nas últimas xornadas, tentando escalar as posicións perdidas naquela mala racha. Se dúbida, os de Lisardo están tentando acadar un xogo moito máis consistente, baseado na defensa como corresponde ao adestrador lucense. E mentres, semella que os críticos do adestrador lucense, no canto de apoiar ao equipo nun momento crucial da tempada, onde se xoga nin máis nin menos que a posibilidade de loitar nos playoffs por un ascenso que leva xa resistíndose demasiado tempo ao conxunto lucense, están agochados agardando un mal resultado do equipo lucense para saca-las súas poutas, sen importar se os fallos do equipo son ou non culpa do adestrador, porque no momento que se troque de adestrador, toda a situación extradeportiva que rodea o equipo, os impagos, o vacío de poder na directiva, ou mesmo as canastas de triple que non entran e os rebotes que non se collen, todo iso, vaise solucionar no momento no que Lisardo abandone a nave breoganista. Pero, iso si, mentres o equipo siga gañando, os detractores do técnico breoganista agochados, paz social e todos contentos. Que siga a xeira, pois.

PLANTEL

Só continúa da tempada pasada o capitán, o oscense Jorge Lafuente, con fichaxes verdadeiramente importantes coma Guillem Colom, Goran Huskic ou Tadas Sedekerskis procedentes da Liga Endesa, ou  a chegada de Christian Díaz desde un ascendido COB. Completan tamén o plantel a dupla chegada de Navarra Marcos Portález e Daniel Bordignon, Joan Pardina desde Lucentum Alacante e os americanos procedentes da NCAA Kris Davis e Gabas Maldunas. Fixo dano ao equipo a incorporación de Lluis Costa ao seu equipo, Manresa, pola lesión do base titular dos cataláns hai dúas semanas. Chega na súa substitución o base islandés Aegir Steinarsson, que podería debutar en Lugo.

peñas-15-1024x769

BASES

14 Christian Díaz: 23 anos. Destaca polo seu talento e desparpaxo, ten calidade e recursos ofensivos para anotar desde varias posicións e é intenso en defensa, malia que ten bastante marxe de mellora na dirección de xogo. Vén formado nas categorías inferiores de Gran Canaria, con participación no defunto UB La Palma vinculado tamén ao clube canario de ACB, tamén xogou en Navarra na LEB Ouro e a pasada campaña en Ourense, onde sumou 4,6 puntos, 1,4 rebotes e 3,8 de valoración. No que levamos de campaña, aporta 9,7 puntos, 1,7 rebotes e 2,6 asistencias con máis dun 40% en tiros de dous puntos e 7,8 de valoración.

Aegir Steinarsson: 26 anos. Caracterízase por ser un xogador cun rol moi importante na dirección, defensa e anotación. Bo director de xogo, cumpre na faceta de bo base, polo que é moi completo dando asistencias e equilibrando ao equipo. Desenrolou a súa carreira universitaria en USA en Newberry, e os últimos anos disputou a primeira división da liga islandesa, o que lle servíu para ser internacional co seu país en tódalas categorías, incluída á absoluta, chegando mesmo a disputa-lo pasado Eurobasket onde coincidíu cun vello coñecido da afección lucense, Haukur Palsson. No seu último equipo, o KR Reykjavik, Steinarsson promediou 11,4 puntos, 5,5 rebotes e 6,8 asistencias en cada un dos 19 `partidos xogados. Podería debutar co conxunto aragonés en Lugo.

ESCOLTAS

4 Kris Davis: 22 anos. Trátase dun xogador que vén de termina-lo periplo colexial logo de catro tempadas nos SIEU Cougars de Edwardsville (Illinois). Ocupa a posición de escolta, pero pode xogar de base. Xogador moi eléctrico, bo anotador, destaca pola súa boa man desde a liña de tres. É moi atlético e perigoso co balón nas mans e moi difícil de parar xa que é un gran finalizador en bote, cun primeior paso no que encara a canasta con facilidade conseguindo accións espectaculares. O ano pasado, en 31 minutos sumou unha media 14,3 puntos e 10,4 de valoración convertíndose no máximo anotador e MVP do seu equipo, tendo porcentaxes do 46% en tiros de campo e do 50% en tiros de dous. No que levamos de tempada, suma 6,2 puntos, 1,2 rebotes e 2,3 de valoración nos case 20 minutos que xoga por partido.

5 Guillem Colom: 24 anos. O irmán de Quino Colom, internacional andorrano, disputou 6 partidos con primeiro equipo ACB, o Morabanc Andorra, xogando máis ben co filial que xoga a EBA, no que promediaba case 29 minutos por partido e sumaba 15,8 puntos, 6,3 rebotes e 1,9 asistencias, que fan 15,6 de valoración en 22 partidos. No que levamos desta campaña, o xogador andorrano suma 1,8 puntos e 1,4 rebotes para 1,2 de valoración nos apenas 10 minutos que está a xogar por partido.

ALEIROS

7 Jorge Lafuente: Con só 24 anos, é o referente, o capitán e a referencia absoluta do equipo para tódolos recén chegados. Trátase dun canteirán que leva toda a súa carreira no conxunto oscense, co que empezou en cadetes e agora, dez anos despois, continúa no primeiro equipo xogando a LEB Ouro, estando presente e sendo protagonista dos ascensos do clube a LEB Prata primeiro, e LEB Ouro máis adiante. É unha peza clave na formación do equipo e foi, o primeiro (e único) en renovar antes de buscar outras pezas no mercado. O ano pasado promediou 3,7 puntos, 3,1 rebotes e 1,7 asistencias para 6,5 de valoración. Na presente campaña 3,8 puntos, 2,7 rebotes e 6,9 de valoración con un 84,6% en tiros de dous e case un 55% en tiros de campo.

11 Joan Pardina: 22 anos. Aleiro barcelonés que a tempada pasada disputou a LEB Prata no Lucentum Alacante, e foi un dos destacados. Antes, xa debutara en ACB con Manresa na tempada 12/13. Trátase dun xogador con boa capacidade para coller rebotes tanto defensivos coma ofensivos, con bo tiro e pode adaptarse ás necesidades do seu equipo en cada momento. Ten, non obstante, marxe de mellora no físico, no 1×1 e no bote. A tempada pasada promediou 8,3 puntos, 6 rebotes e 11,1 de valoración nos pouco máis de 27 minutos xogados por partido. Nesta campaña promedia 5,7 puntos, 3,3 rebotes e 7,1 de valoración nos 21 minutos xogados.

13 Tadas Sedekerskis: 18 anos. Internacional lituano sub 18, conqueriu o pasado mes o bronce no campionato de Europa da categoría, na que o xogador foi peza clave. A pasada campaña, sendo xa xogador do Laboral Kutxa da Liga Endesa, estivo cedido no Araberri de LEB Prata, chegando a ser convocado en certas ocasións polo conxunto baskonista. A campaña pasada promediou 12,6 puntos, 7 rebotes e 2,3 asistencias por partido. Este ano promedia 2,6 puntos, 0,9 rebotes e 0,3 asistencias chegando a formar parte do quinteto ideal da xornada 3 cunha valoración media de 2,9 nos apenas 6 minutos que xoga en cada partido.

ALA-PÍVOT

10 Daniel Bordignon: 19 anos para este ala-pivot brasileiro con pasaporte italiano, vivíu a súa primeira experiencia senior o ano pasado, sendo cedido ao Planasa Navarra da LEB Ouro. Disputou tamén a Universiada de Corea, afronta esta segunda tempada consecutiva na LEB Ouro coma unha posibilidade de crecemento e de aprendizaxe, para dar o salto ao que é o seu equipo, xa que está cedido polo Laboral Kutxa da Liga Endesa. O ano pasado promediou 4,8 puntos, 2,2 rebotes e 2,5 de valoración, este ano leva 9,3 puntos, 5,6 rebotes e 8,8 de valoración.

PÍVOTS

9 Marcos Portález: 20 anos. Trátase dun pívot con moita intelixencia capaz de capturar rebotes nos dous lados da canasta. Moi agresivo á hora de ir á canasta e cun físico e intensidade que lle permiten loitar contra pívots máis grandes. Así é como, malia á súa xuventude, xa se gañou o mote de “Gladiator”. Destaca por correr moi ben a pista, e é un bo xogador de equipo, capaz de axudar ao seu equipo en moitas facetas do xogo, xogando o balón ou sen el en situacións de pick and roll pola súa mobilidade ou en situacións de bloqueo indirecto. A tempada pasada promediou 3 puntos, 1,6 rebotes e 3,4 de valoración en algo máis de 8 minutos de media. Este ano promedia 2,4 puntos, 1,5 rebotes e 1,3 de valoración nos 9 minutos que promedia.

12  Goran Huskic: 23 anos. Chega tamén cedido, neste caso doutro equipo vasco, do Gipuzkoa Basket, onde levaba dúas tempadas, pero a realidade é que disfrutou máis ben de poucos minutos, polo que vén agora a probar sorte á categoría de prata. Anteriormente xogara no Radnicki OB e na NCJAA no Howard College. Da súa etapa ACB, nos apenas 6 minutos disputados de promedio suma 1,5 puntos e 1,4 rebotes. No que levamos de campaña, o serbio leva 12 puntos, 6,4 rebotes, 1,2 asistencias e 11,9 de valoración nos 23 minutos xogados por partido

15 Gabas Maldunas: 22 anos. Ten coma principal virtude a intensidade, xa que se trata dun pívot bregador debaixo dos taboleiros, o que fai que teña unha gran capacidade reboteadora, en ámbolos dous lados do campo e ademais, cun alto grao de intimidación para os rivais. Caracterízase tamén por ter unha boa lectura de xogo, o que lle leva a repartir asistencias. Espírito de sacrificio e loita, e que ten claro o xogo en ataque. Chega procedente da Universidade de Dartmouth coa que disputou a NCAA as últimas 4 tempadas, promediando 11,2 puntos, 7 rebotes e 2 tapóns con boas porcentaxes de tiro. Esta tempada leva 9,8 puntos, 6,5 rebotes e 1,1 asistencias para 12 de valoración.

peñas-breogan-14

¿Como chegan?

As dinámicas dos dous partidos semellan bastante curiosas, o conxunto lucense está en tendencia alcista logo de gañar 3 dos seus últimos 4 partidos. Tomando coma referencia eses últimos 4 partidos, o conxunto oscense suma 2 vitorias e 2 derrotas. Sen embargo, os aragoneses están a facer unha das tempadas máis brillantes da súa historia, ou polo menos, xa que estamos a falar dun dos clubes con pasado ACB, dunha das tempadas máis brillantes da súa historia recente. Agora mesmo, co Breogán obrigado a gañar e co Peñas con dúas derrotas consecutivas e tentando buscar solucións á baixa de Lluis Costa que semella moi importante para os oscenses e que parece ter mermado de xeito importante aos peñistas, que non obstante, teñen o aval de ter gañado ao líder cunha diferencia de 26 puntos, na que foi a última vitoria en liga dos aragoneses.

¿Quen é favorito?

O conxunto celeste ten a obriga de ser favorito neste partido. Chega acuciado pola situación clasificatoria, porque se lle esgota o tempo para conseguir entrar na zona de playoff, e porque xoga na casa e iso sempre supón unha responsabilidade. Chega o Breo dunha semana tranquila, na que só os problemas físicos de Pep puido alterar a rutina dos de Lisardo, logo das convulsións da semana anterior, entre as desafortunadísimas e imprudentes declaracións de Sergio Llorente, e a lesión de Pep Ortega, xunto coa non chegada do prometido pivot, unha semana na que só se puido falar de baloncesto e centrarse no obxectivo deportivo… E todo porque a canasta de Samb quixo entrar e non saír para fóra! Por iso é tan importante conseguir unha vitoria, e máis aínda na casa, onde o Breogán ten o apoio da súa marea celeste, desexosa de bo xogo, o que até o de agora só puido amosar en contadas ocasións esta tempada. Así, desde o clube faise unha chamada á afección coa campaña de levar un amigo a prezo reducido, a só 5 euros. A recuperación amosada contra COB e Palma, tivo continuidade ante Castelló, pero na xornada anterior, no último partido no Pazo, o Burgos foi moito mellor cós breoganistas que non foron quen de igualar a intensidade dos casteláns en todo o partido. Pode que non, pero cecais esa canasta de Samb sexa das que logo fiquen na retina dos bos afeccionados pola súa importancia ao final… Saberémolo nuns meses. De momento, seguindo co partido do Peñas, o conxunto oscense chega coa seguridade de que, sexa cal sexa o resultado en Lugo, van rematar a xornada, e posiblemente a tempada regular, en zona de playoffs, pois xa suman 13 vitorias (o Breogán ten 11). Así pois, o conxunto oscense quere xogar coa presunta presión que poidan sentir os locais no canto que o vento non lles sexa favorable, pois eles afrontan o partido sen ningunha obriga, toda vez que xa deixaron atrás o primeiro e principal obxectivo da súa tempada, salva-la categoría de xeito cómodo, e poder pelexar unha eventual clasificación para os playoffs. Ademais, semella que históricamente non é Lugo unha praza sinxela para os aragoneses. Nos 34 duelos entre breoganistas e peñistas ao longo da historia, que comezaron hai nin máis nin menos ca 30 anos, hai unha lixeira vantaxe para os lucenses, que venceron en 18 partidos, caendo derrotados en 16. Iso si, contando os partidos de Lugo, a balanza decántase claramente para os celestes, dos 17 partidos disputados en Lugo, os oscenses só foron quen de marchar coa vitoria en 3 ocasións, por 14 vitorias dos breoganistas. O Breogán ten, este sábado, a obriga de ensanchar aínda máis esa estatística polas súas posibilidades de éxito na presente tempada. A cita, no Pazo, en horario distinto do habitual pola coincidencia co partido dos nosos irmáns do fútbol, o C.D. Lugo. Así pois, a partires das 18.00 no Pazo, a final. O equipo necesita o apoio de todo o Pazo desde o salto inicial. Nós non faltaremos. FORZA BREO!!!

Inferno celeste II

Advertisements

O NOSO VINDEIRO RIVAL…

O NOSO VINDEIRO RIVAL:

Club Baloncesto Miraflores San Pablo Inmobiliaria Burgos

 

Breo         VS       miraflores            

 Partido clave. Final. Partido importantísimo. Vital. Esgótanse os calificativos para definir o encontro deste vindeiro sábado no Pazo. O conxunto breoganista, logo dunha tempada plagada de diferentes vicisitudes, chega a este partido a só unha vitoria do seu rival. De feito, chega a unha sola vitoria da quinta praza. E tendo sufrido todo o que leva sufrido o cadro de Lisardo nesta tempada, o certo é que resulta case épico que o conxunto celeste chegue, non só vivo, senon con tódalas opcións abertas a final da tempada. O Breo vén de conquerir unha vitoria importantísima en Son Moix ante o Palma Air Europa, nun partido moi igualado e no que o conxunto celeste se enfrontaba á súa besta negra particular, o pivot tinerfeño Ricardo Guillén, especialista en facer partidazos cada vez que ten enfronte aos de Lugo. Non é que non o fixera o pasado domingo, pero non abondou para derrotar ao conxunto galego, que se levou unha vitoria que lle fai, se vén non escalar na clasificación, estar moito máis preto dos obxectivos que pode acadar ao final da tempada regular. Chegan pois, os de Lugo coa necesidade imperiosa de gañar, pero non están moito mellor os casteláns, xa que os da beira do río Arlanzón levan 4 derrotas consecutivas, e semella que poden sufrir para acadar uns playoffs que poden estar máis caros ca nunca. Así que, os casteláns chegan tamén apurados, co obxectivo de non caer desa zona de playoff á que se quere encaramar o Breogán. E que mellor maneira de facelo que dar un golpe na mesa na casa dun dos galos da clasificación, o Clube Baloncesto Breogán. O Burgos está ante a súa peor xeira de resultados de toda a tempada, nunca antes acumulara catro derrotas consecutivas e queren, os de Diego Epifanio, non caer á zona de playout, xa que levan toda a tempada dentro desa zona de playoff á que aspira a entrar o conxunto de Lisardo. Os burgaleses sufriron, a mediados da tempada, a baixa do seu buque insignia, o adestrador Andreu Casadevall, que fixo as maletas cara Zaragoza para dirixir ao clube ACB, deixando aos do Plantío sen o que fora un dos grandes protagonistas dos “ascensos” das últimas tempadas dos antigos clubes burgaleses, O C.B. Atapuerca e o seu sucesor, o C.B. Tizona, cuxo sucesor é o Miraflores. Un conxunto que, cecais nunca debera ter participado na liga, e só o fixo por invitación dos dirixentes desta competición, entregando a documentación fóra de prazo e toda vez que se cansaran de dicir que Burgos, ou saía na ACB como lle correspondía deportivamente, ou non sairía. O caso é que, meses despois daquilo, a cidade castelá disfruta de básquet cada 15 días no Plantío, cun plantel máis ca decente e co obxectivo claro de entrar nos playoffs, obxectivo que, a día de hoxe comparte co Breo. O resultado da primeira volta, vitoria dos burgaleses por 5 puntos, pode ser outra das claves deste partido, xa que se o Breo consegue a vitoria, faría ben en mirar a diferencia, que ao final da tempada pode ser significativa.

¿Obxectivo?

Segundo os propios directivos do clube burgalés, o obxectivo pasa únicamente por competir cada 15 días e disfrutar de básquet de élite para a cidade. Logo de tres intentos consecutivos por parte de dous diferentes clubes da cidade de xogar na máxima categoría, a Liga Endesa, o clube burgalés plantéxase coma obxectivo o máximo deportivo, sen plantexarse ningún concreto. É certo, por potencial de plantel que semella estar uns cantos chanzos por debaixo da calidade doutros planteis de clubes burgaleses en anos anteriores, onde tanto o quinteto titular coma o banquiño aportaban moito remando cara o obxectivo final. Así as cousas, o C.B. Tizona sumou un record que será difícil de igualar a pasada tempada, ao sumar de maneira consecutiva nada menos que 14 vitorias consecutivas, as máis delas por 20 ou máis puntos de diferencia. O Miraflores, cun plantel máis ca competitivo, semella que aspira polo menos a entrar en playoffs de xeito cómodo, malia que pelexar polo primeiro posto, semella un pouco difícil ao medirse con planteis con tanta calidade coma Palencia, Melilla, Palma ou o propio Breogán. A ambición do clube é volver facer disfrutar á decepcionada afección burgalesa, para o que recuperaron as cores e signos de identidade dos anteriores referentes baloncestísticos burgaleses.  Pelexar e poñer difícil os playoffs a calquera equipo, que teña que sufrir no Plantío semella un obxectivo conquerible a longo prazo.

PLANTEL

O adestrador Andreu Casadevall deixou o clube en canto lle saíu a oportunidade de adestrar na ACB. Agora, o seu sucesor, Epifanio, tentará sacar o máximo do seu plantel. Co xa coñecido pola afección burgalesa Anton Maresch, o resto do plantel completouse en tempo record para facer unha das escuadras máis competitivas da liga, coas apostas de Matija Poscic, Justas Sinica, Augustas Peciukevicius e Filip Toncic xunto con vellos coñecidos da liga coma Roger Vilanova, Edu Martínez e Roger Fornás, así como procedentes da liga Endesa, Rafa Huertas e Javi Vega.

Burgos

BASES

7 Roger Vilanova: 28 anos. Base electrizante, cun bo cambio de ritmo que lle permite desbordar con facilidade ao seu defensor. Ten, ademais, gran capacidade de dirección e de pase, non sendo un gran anotador. Ten boa actitude defensiva e axuda en todo o que pode, malia súa capacidade física. O ano pasado en Prat, promediou 6 puntos, 1,9 rebotes e 3,1 asistencias en pouco máis de 22 minutos de xogo, para 6 de valoración. Nesta tempada, leva 3,4 puntos, 2 rebotes e 3,1 asistencias para 4,3 de valoración.

12 Augustas Peciukevicius: 24 anos. Chega procedente do Tartu Rock estonio, completou a súa formación na súa Lituania natal, sendo internacional en tódalas categorías inferiores do seu país mesmo colgándose a medalla de bronce no sub16 e a de prata no sub18. O ano pasado promediou 8,9 puntos, 3,7 rebotes e 4,1 asistencias na liga local e 8,3 puntos, 2,9 rebotes e 3,5 asistencias na Eurochallenge. No que levamos de tempada, promedia 6,8 puntos, 2,9 rebotes, 3,6 asistencias para 8,7 de valoración en 22 minutos disputados.

ESCOLTAS

5 Rafa Huertas: 31 anos. Trátase dun dos xogadores máis experimentados do plantel. Escolta que coñece perfectamente a categoría, logo de ter xogado en Melilla, Burgos, Lucentum, Ourense e Palencia, de onde marchou a metade da tempada para xogar en Gipúzkoa Basket na liga ACB, onde tamén xogou en Menorca. O ano pasado promediou nos 14 partidos que xogou en Palencia, 7,4 puntos, 2,1 rebotes e 1,6 asistencias para 5,5 de valoración en 22 minutos de xogo. No que levamos de tempada, promedia somentes 7,1 puntos, 1,3 rebotes para 4,3 de valoración.

8 Anton Maresch: 24 anos. O austríaco chegou a Burgos hai 4 tempadas da man do seu adestrador actual, Andreu Casadevall. É internacional co seu país en categorías inferiores. Trátase da estrela do cadro burgalés na presente tempada, destaca sobre todo pola súa facilidade anotadora, con porcentaxes que rondan o 45% en tiros de campo. Na pasada tempada, na que só puido participar en 24 partidos co cadro do C.B. Tizona sumou 7,4 puntos, 1,8 rebotes e 2 asistencias para 7,3 de valoración nos case 19 minutos disputados en cada partido. No que levamos da presente campaña, promedia 9,7 puntos, 2,1 rebotes e 2,7 asistencias para 9,5 de valoración.

ALEIROS

10 Justas Sinica: 30 anos. Procede do Neptunas Klaipeidia lituano, ten pasado por equipos importantes do seu país, coma o Lietuvos Rytas, xogando case sempre nas ligas bálticas, ten grandes fundamentos técnicos. O xogador lituano promediou o ano pasado na competición ligueira 5,6 puntos, 1,7 rebotes. En euroliga, onde xogou no grupo de Olympiakos, Estrela Vermella, Laboral Kutxa, Galatasaray e Valencia Basket promediou 2,9 puntos, 1,5 rebotes e 0,8 asistencias, e finalmente na Eurocup 4,2 puntos, 4,3 rebotes e 1 asistenci. Este ano promedia 8,8 puntos, 2,8 rebotes e 1,3 asistencias para 7,6 de valoración nos case 23 minutos que soe xogar cada partido. Difícil o seu concurso en Lugo.

15 Edu Martínez: 25 anos, procedente do Clube Ourense Baloncesto, co que vén de acadar o ascenso á liga ACB. O xogador rioxano foi canteirán do FC Barcelona, co que acadou unha progresión máis ca notable, chegando mesmo a debutar en ACB co clube catalán. Despois incorporouno Asefa Estudiantes á súa canteira, de onde foi chamado para reforzar ao C.B. Breogán a metade da tempada, para fichar ao ano seguinte polo clube ourensán. Así as cousas, trátase dun aleiro tirador con capacidade defensiva. O ano pasadou en Ourense promediou 5,9 puntos, 1,9 rebotes e 5,1 de valoración nos 15 minutos e medio que xogou cada partido, este ano suma 6,4 puntos, 1,6 rebotes e 0,4 asistencias con porcentaxes que superan o 40% en tiros de campo para 4 de valoración.

ALA-PÍVOT

9 Javi Vega: 28 anos. O madrileño chega ao clube burgalés despois de 15 anos vencellado ao Baloncesto Fuenlabrada. Foi no clube do sur de Madrid onde debutou na ACB hai xa 10 anos. Logo de pasar por Xetafe, León, Sevilla e Melilla en diferentes cesións, despedíase do clube do sur de Madrid. Semella unha das pezas claves no esquema de Andreu Casadevall pola súa versatilidade. O ano pasado promediou 3,8 puntos e 2,6 rebotes para 3,3 de valoración. Na campaña actual, 10,1 puntos e 5,1 rebotes para unha valoración de 10,9 e cunhas porcentaxes superiores ao 45% en tiros de campo e máis do 51% en tiros de 2 puntos.

19 Roger Fornás: 33 anos. O xogador catalán é un referente importantísimo para os seus compañeiros. Trátase dun interior de brega, de moita loita e que nos últimos anos mellorou na faceta do tiro exterior. Logo de xogar as últimas tres campañas en Palencia, chega a Burgos para convertir esa experiencia forxada en Tarragona, Sabadell, Hospitalet, Breogán (onde gañou a xa famosa Copa Príncipe de Zaragoza, unha das últimas en formato cuadrangular), Valladolid ou Cáceres ademáis de Palencia. O ano pasado, no cadro palentino asinou unha tarxeta de 5,9 puntos, 4,7 rebotes e 5,7 de valoración, con boas porcentaxes. Esta tempada pola súa banda leva 8 puntos, 4 rebotes e 9 de valoración.

PÍVOTS

2 Matija Poscic: 30 anos. Este xogador croata cumpre a súa primeira tempada en Burgos, e está completamente adaptado ao cadro castelán, ao que chegou logo da marcha de Alberto Moncasi por motivos persoais. Promediou o ano pasado na Primeira División húngara, no Sopron KC 10,9 puntos, 6,5 rebotes e 0,6 asistencias, destacando pola súa fiabilidade nos tiros de campo, onde chegou ao 68,4% Este ano promedia 5,3 puntos, 4,9 rebotes para 6,8 de valoración. En principio é difícil que poida ser da partida no Pazo ante o Breogán.

13 Filip Toncinic: 31 anos. Internacional coa selección de Croacia, xogou o ano pasado na A1 no Vros Darda. É un xogador de equipo, que vai traballar duro para os seus compañeiros, non destaca polas grandes cifras. Os seus 2,12 servenlle para intimidar e a sentirse cómodo e con bos movementos nos postes. O ano pasado promediaba uns interesantes 20,8 puntos, 8,8 rebotes e 1,7 asistencias, ademáis de 1 tapón por partido. No que levamos de tempada promedia 12 puntos, 5,4 rebotes, 0,5 asistencias partido no que supoñen 13,3 de valoración en apenas 21 minutos de xogo.

DSC33181

¿Como chegan?

O Breogán chega despois de dúas vitorias que actuaron coma bálsamo para a afección, e ademais, agora chega Burgos, o que podía supoñer que, de gañar, o Breogán acadase a 9ª posición e saíse dese incómodo playout no que transita desde hai semanas. Ademais, o conxunto celeste semella que por fin se atopou a si mesmo, e consegue certa regularidade no seu xogo, medrando desde o esforzo defensivo. Así o fixo nas dúas últimas vitorias ante COB e, sobre todo, en Palma ante o conxunto local, que fixo que o Breogán asumise esa maioría de idade que se lle presupón a este plantel. Un plantel con calidade, como tamén o é o conxunto burgalés, herdeiro dos grandísimos equipos burgaleses do Tizona e do Atapuerca. E que ten a obriga case moral de xogar uns playoffs para os que se lle presupón preparado por historia, por tradición e por plantel. O equipo azul non está na mellor dinámica e chega logo de perder tres partidos consecutivos que fan que estea xusto no límite entre os playoffs e o playout, polo que este partido pode ser clave para eles, que, ademais de vencer, deixarían a un rival directo a dúas vitorias máis a averaxe.

¿Quen é favorito?

Os breoganistas, xogando na casa e co plantel que teñen, sempre deberan ser favoritos. Hai que ter respeto co conxunto burgalés, sobre todo porque é un equipo con moitos recursos tanto ofensivos coma defensivos. O conxunto de Epifanio, chega, ademais, coa lousa de tres derrotas consecutivas, que fai que sexan unha das peores xeiras da liga. O conxunto burgalés chega obrigado, pero sen dúbida, polo peso da historia, pola clasificación, polo potencial dos planteis e por suposto, por xogar na casa, a meirande obriga é para os de Lisardo. Pois semella que todo o que non sexa unha vitoria breoganista, sería verdadeiramente sorprendente e voltaría as pantasmas do troco do adestrador á bancada celeste. Sen dúbida, o Breo síntese moito máis cómodo xogando ao carón da marea celeste, e co calor da súa afección, a fiel afección celeste que sabe máis ca nunca da importancia deste partido. As contas da leiteira din que quedan 9 partidos, 9 finais das que 6 delas serán contra rivais directos e das que 5 serán no Pazo. Non queda outra que loitar por gañar cada un dos partidos que restan un por un. E si, coa maior cantidade posible de vitorias, ver onde pode chegar, cal é a posición que lle toca ocupar. Respecto do Burgos, na etapa LEB, o Breogán xogou contra os conxuntos burgaleses (Tizona, Atapuerca e Miraflores) en 22 ocasións, con 12 vitorias burgalesas e 10 lucenses. No Pazo, o balance é máis favorable, pois xogaron en 10 ocasións e os lucenses gañaron nada menos que en 8, perdendo só un partido en playoff e outro en liga regular contra os casteláns. Este sábado, o partido será, lembremos, unha hora máis tarde do horario habitual. No Pazo. A partires das 20.15. Nós apostamos á celeste. E tí, valo perder? FORZA BREO!!!

O Noso Vindeiro Rival

CLUB OURENSE BALONCESTO 

Breo vs    cob

Logo do descanso de dúas semanas, o Breogán afronta o seu segundo derbi consecutivo, logo da xa case tradicional derrota co Coruña de Tito Díaz. Agora, o conxunto celeste, con tódalas luces de alarma acendidas pola situación clasificatoria, e coa baixa de Travis Nelson, ao que se traballa a marchas forzadas por substituír cun xogador contrastado e de garantías. Nos últimos días pasouse de Víctor Arteaga a Uros Slokar coma obxectivo, o que deixa ben ás claras que os directivos celestes, o corpo técnico e os encargados de realizar as fichaxes na nave celeste, apostan de xeito definitivo polo ascenso de categoría coma obxectivo real. Claro que antes diso hai que retomar o rumbo na liga, redirixir o barco celeste cara unha boa xeira que, primeiro lle meta en zona de playoff (agora mesmo 8-11) e situado na 11ª posición e despois crear a atmósfera axeitada para que o equipo recupere a autoestima perdida. O plantel pasa por ser, agora mesmo e á falla de pechar un interior, unha das mellores da categoría, pero sen dúbida as voces que apuntan, de xeito inxustificado e inxusto, cara ao adestrador están a facer un fraco favor ao equipo, que agora mesmo precisa do cariño da marea celeste para saír cara adiante.

Mentres, diante un COB que, sen obxectivos claros esta tempada, quere rememorar o espírito do último partido que xogaron no Pazo, aquel doloroso cuarto partido que supuxo ter que xogar o quinto e definitivo, no que non houbo posibilidade de pelexar. Aquel cuarto partido, con polémica arbitral e con todo aquilo, supuxo un distanciamento nas boas relacións entre ámbalas afeccións, con saídas de tono duns e outros. Así, no quinto partido daquel memorable playoff, o mal trato recibido por parte da directiva de COB e a policía, mancou case tanto coma a mesma derrota, e as reaccións nas redes sociais, fixeron que dúas afeccións, irmanadas até aquel momento, deixaran de estalo.

Así, deuse orixe a unha rivalidade inexistente e inventada que algúns, sobre todo desde a cidade das burgas, tentan alimentar desde o anonimato das redes sociais, deixando á meirande parte das boas afeccións ourensana e lucense sen a festa que un derbi galego debera ser, e que de feito era, até ben entrada a tempada pasada. No eido exclusivamente deportivo, o conxunto ourensán, no seu ano de transición cara á ACB, atópase empatado a victorias/derrotas cos celestes, se ben semella que os das burgas tentarán aproveitar as necesidades dos de Lisardo para voltarlle o triunfo lucense no último derbi, o da primeira volta que xa supuxo bálsamo para a afección lucense.

Precisamente no cadro de Lisardo, debutará por segunda vez o exterior Jeff Xavier. Xogador ben coñecido polos lucenses, que coincidíu na tempada de Coleman e Adrien e que ven para aportar puntos exteriores e defensa, pero sobre todo, unha identificación coa bancada que, nos últimos tempos bótase en falla, trala marcha de Álex Llorca ao Fuenlabrada. Coa rotación exterior xa pechada, queda un fichaxe para pechar a interior, que agora mesmo está algo mancada con Devin Wright lonxe da súa mellor forma, Fede Ucles, Mamadou Samb e o recén chegado Pep Ortega. A chegada dun pivot do nivel do que se está a barallar sería verdadeiramente importante e, cecais, a guinda a un pastel que só lle queda madurar como equipo e comezar a saca-los partidos adiante para ser quen de pelexar polo obxectivo último e primeiro. O ascenso á Liga ACB.

PLANTEL

Só continúan dous xogadores do cadro que acadou o ascenso a tempada pasada, Pedro Rivero e o “alcalde” Guillermo Rejón. Completan o plantel do cadro ourensán Juan Ballesta, Diego Kapelan, Ánder Martínez, Tomás Fernández, o coruñés Jonathan Barreiro, Jhornan Zamora, Maksim Salash,  e o que fora mellor xogador de Basquet Coruña a pasada tempada, o pívot Kyle Rowley. Ademais, chega a proba o base norteamericano Jalen Riley, que podería debutar en Lugo este sábado.

02651

BASES

55 Juan Ballesta: 23 anos. Zurdo e con bo manexo de balón e moita velocidade, o que supón que é un xogador verdadeiramente difícil de defender, sen embargo destaca sobre todo en faceta defensiva e por ter mans rápidas capaces de conseguir moitos roubos. Formouse nas categorías inferiores do UCAM Murcia, chegando mesmo a debutar co primeiro equipo hai dúas tempadas. O ano pasado, militou no Óbila onde promediou 5,6 puntos, 3,8 rebotes, 3,4 asistencias e 2 roubos para un total de 9,6 de valoración en máis de 25 minutos. Na presente campaña promedia 0,8 puntos, 0,3 rebotes e 0,5 roubos para unha valoración negativa de 2, en máis de 10 minutos por partido. Nesta tempada leva 1,2 puntos, 1,2 rebotes e 0,8 de valoración nos pouco máis de 11 minutos xogados por partido.

14 Pedro Rivero: 36 anos, un dos grandes veteranos deste COB e valuarte no pasado ascenso conquerido ante os breoganistas. Chegou a xogar na ACB en dúas etapas, en Sevilla e Murcia, é un clásico das ligas FEB, onde xogou en Complutense, Gandía, Cantabria, Cáceres, León, Tenerife, Los Barrios, Zaragoza e Lucentum Alacante. Cumpre xa a súa terceira tempada co cadro das Burgas, co seu escudeiro de luxo Guillermo Rejón ao seu carón. As virtudes deste segoviano son por todos de sobra coñecidas, a súa lectura de xogo, destacando sobre todo nas xogadas de bloqueo directo, aportando a súa veteranía e experiencia mesmo cando se teña que enfrontar contra bases con mellor físico ca el. A tempada pasada promediou 11 puntos, 2,6 rebotes e 3 asistencias para un total de 13 de valoración. No que levamos de tempada acredita uns interesantes 13,1 puntos, 2,4 rebotes e 2,9 asistencias con 14,9 de valoración. No partido da primeira volta sumou 6 puntos, 2 rebotes e 5 faltas recibidas, polo que valorou 12, sendo o xogador máis valorado do conxunto ourensán.

Jalen Riley: 22 anos. Principalmente actúa como base, pero tamén pode facelo como escolta. Pola súa altura podería sufrir no básquet europeo coma director de xogo. É un xogador con grande capacidade anotadora e talento atacante. Moi veloz, con bo manexo de balón e cun gran primeiro paso e tiro en suspensión tras bote.

ESCOLTAS

13 Diego Kapelan: 28 anos, ocupa unha das prazas de extracomunitario, malia o seu pasaporte bosníaco. Trátase dun xogador versátil, que pode axudar no posto de base en momentos puntuais. Ten moi bo acerto nos tiros exteriores, sobre todo na saída e o tiro tras bloqueo, aínda que tamén é quen de xerar os seus propios tiros. É interesante tamén un demoledor primeiro paso que lle permite anotar en penetracións con facilidade. Conta con ampla experiencia en europa, onde xogou en equipos de Bosnia, Chipre, Grecia, Alemaña ou Austria, chegando mesmo a desputar o Eurochallenge. O ano pasado, no Raiffesen Wels austríaco acreditou 14 puntos, 3 rebotes e 2,3 asistencias. No que levamos de tempada, promedia 14,3 puntos, 2,3 rebotes e 1,8 asistencias con 10,9 de valoración, cun interesante 44% en tiros de campo.

23 Johrnan Zamora: 27 anos, trátase dun xogador que pode xogar en case que tódalas posicións exteriores, gracias á súa habilidade no manexo do balón e ás súas excelentes condicións atléticas que lle permiten defender tanto a bases coma a escoltas ou aleiros. Este venezolano con pasaporte español formouse nas categorías inferiores do extinto C.B. Valladolid, fichando despois polo Unicaja, e xogando cedido por este no Clínicas Rincón. Ano e medio despois, recuperouno Valladolid para xogar a Liga ACB e agora volta á liga LEB logo de dous anos no Trotamundos de Carabobo venezolano (subcampión de liga). Ademáis, foi preseleccionado coa súa selección, aínda que nunca conseguíu entrar nos 12 seleccionados para desputa-los diferentes torneos. O ano pasado promediou 13,9 puntos, 3 rebotes e 2,4 asistencias. No que levamos de tempada suma 7,1 puntos, 1,5 rebotes para 3,5 de valoración. No partido da primeira volta foi o máximo anotador do cadro das burgas con 15 puntos e 10 de valoración.

ALEIROS

15 Ánder Martínez: 20 anos, é un xogador polivalente, con capacidade para xogar tanto de aleiro coma escolta. Destaca fundamentalmente pola súa habilidade para xerar lanzamentos, tanto en estático tras bote coma pola súa lectura de xogo e salida tras bloqueos indirectos. Defensivamente, grazas á súa altura pode defender a aleiros e escoltas e é un dos xogadores máis prometedores da canteira de Estudiantes e do básquet español, co que vén de proclamarse subcampión do europeo sub 20. Coñecido coma o “serbio do Ramiro”, o ano pasado co equipo EBA de Estudiantes protagonizou 15,8 puntos, 5,8 rebotes e 1 asistencia para 12,7 de valoración. No que levamos de tempada promedia 4,9 puntos, 1,4 rebotes e 2,6 de valoración nos 15 minutos que xoga por partido.

5 Jonathan Barreiro: 19 anos. Un dos aleiros máis prometedores de todo o panorama nacional. Está cedido polo Real Madrid. Trátase dun aleiro polivalente, cun gran pulso, pero que ten nas lesións de xeonllo o seu talón de aquiles, xa que lle lastra unha e outra vez. Foi pretendido o pasado verán por clubes coma Bilbao Basket, Manresa, ou UCAM Murcia de ACB, o estar preto da casa, de medrar pouco a pouco nun clube que ten segura a súa participación na máxima categoría a tempada que vén, fixeron decidir á gran perla da canteira madridista polo proxecto ourensán. Vén de desputar o Eurobasket sub18 con España, onde promediou 6,9 puntos, 3,7 rebotes e 1,3 asistencias. No que levamos até o momento promedia 6,3 puntos, 3,8 rebotes e 6 de valoración nos 23 minutos que disputa por partido.

ALA-PÍVOTS

10 Tomás Fernández: 23 anos. É un 4 que pode xogar de cara ao aro. É hábil cos pés, ten boa man e é moi traballador. Ten marxe de mellora física pola súa xuventude. Conta con experiencia en prata (estivo hai 3 campañas no CEBA Guadalaxara) e na EBA, nos equipos de canteira de ASEFA Estudiantes e UCAM Murcia. O ano pasado, co equipo murciano fixo 12,2 puntos, 6,7 rebotes e 0,6 asistencias para 9,7 de valoración. No que levamos de tempada promedia 3,5 puntos, 1,8 rebotes e 2,5 de valoración nos 12 minutos e medio que xoga por partido.

7 Maksim Salash: Bielorruso de 19 anos, ocupa praza de estranxeiro, pode desenvolverse con capacidade en tódalas posicións interiores, desde onde pode facer vale-la súa calidade para anotar de distintos xeitos. Nas cercanías do aro con cortes e bos movementos, ten bo lanzamento de media distancia e xoga sen problemas tras bote. Rebotea ben nos dous aros. Canteirán do Sevilla Baloncesto, está cedido por unha tempada, aínda que non se descarta que poidera continuar en Ourense se ámbalas dúas partes así o quixesen. O ano pasado foi cedido no Peñas Huesca, onde promediou 7 puntos e 4,1 rebotes para 7,3 de valoración. Na presente campaña leva 6,4 puntos, 3,7 rebotes e 5,9 de valoración nos 18 minutos e medio minutos disputados en cada encontro.

PÍVOTS

8 Kyle Rowley: 26 anos, o trinitense destaca pola súa enerxía na posición de pívot, o que fai que amose a súa capacidade reboteadora e de finalización nas inmediacións do aro contrario. Gran xogador de situacións de pick&roll. Destaca tamén no eido defensivo, posto que grazas á súa envergadura e os seus 2,12 metros de altura válese da súa intimidación para parar aos pívots rivais. O ano pasado no Básquet Coruña convertíuse nun dos pívots máis dominantes da categoría, grazas en parte á mestura entre carácter e intensidade. Alí promediou uns nada despreciables 9,4 puntos e 9,1 rebotes para 13,7 de valoración. Esta campaña en Ourense leva 4,8 puntos e 5,7 rebotes para 7,9 de valoración.

16 Guillermo Rejón: 39 anos para o auténtico veterán do clube termal. Trátase dun auténtico clásico do baloncesto nacional, catro ascensos contemplan ao madrileño desde que debutara coma profesional hai máis de 20 anos. Tamén xogou na ACB en diferentes etapas, no Estudiantes, Fórum Valladolid, Lucentum Alacante e Murcia. A súa intensidade e veteranía fan que sexa un dos xogadores máis queridos pola afección ourensá, tendo tamén en conta que é un dos heroes do ascenso que se mantén no plantel. A verdadeira homenaxe para o xogador madrileño sería poder disputa-la próxima edición da liga ACB co cadro cobista. O ano pasado, malia á súa veteranía converteuse nun xogador absolutamente vital para os ourensáns, promediando 8,1 puntos, 6,1 rebotes e 2,8 asistencias para 12,3 de valoración. Na presente campaña promedia 8,6 puntos, 4,5 rebotes e 2,5 asistencias para 8,9 de valoración.

 ¿Como chegan?

Coa irregularidade por bandeira, os dous finalistas da LEB 14/15 chegan ao partido do Pazo en situación diferentes. O Breogán ten, agora mesmo a peor xeira aberta da liga, xunto a Palma e Prat, logo da triple derrota ante Palencia, Melilla e a clásica derrota ante o Coruña de Tito Díaz. Ourense tamén vén de derrota na casa, no seu caso ante Unión Financiera Oviedo que navega cómodamente por posición de playoffs. Breogán e COB ocupan a 11ª e 12ª posición respectivamente, sendo unha posición cómoda para os ourensáns que nada se xogan esta tempada xa que teñen o ascenso á ACB garantido de cara á vindeira tempada, e unha posición moi pero que moi incómoda para un dos mellores planteis da liga, que tivo toda caste de problemas e que non foi quen de acadar regularidade en ningún momento. Así pois, sensacións parecidas, se ben COB pode permitir estar nesa situación, que para os breoganistas transfórmase nun verdadeiro drama, coa necesidade imperiosa de saír da situación canto antes, volver a gañar partidos e comezar unha escalada que lle faga subir enteiros no seu favoritismo… E cecais darlle razóns aos que dubidan se vir ou non ao cadro celeste. Despois de todo… A terceira praza está a só 3 vitorias de distancia. Unha distancia máis ca respetable, pero tendo en conta a situación clasificatoria do cadro celeste, tódalas trabas e problemas que están a convertir a presente campaña nun pequeno calvario e, sobre todo, a cantidade de partidos que restan para finalizar a liga regular, a verdade é que non parece tanto.

COB-Breo

¿Quen é favorito?

Por xogar no Pazo, por plantel e polas gañas que poidan ter os celestes de revancha despois daquel fatídico cuarto partido (lembramos que daquel plantel, polo Breogán aínda seguen no equipo Dani López, Álex López, Matulionis e Mamadou Samb), o favorito debería ser o Clube Baloncesto Breogán. Pero o certo é que as augas baixan bastante máis calmas da outra beira do Miño. O conxunto cobista, tamén con gañas de reafirmarse, ten no partido do Pazo unha oportunidade para darlle unha alegría á boa afección ourensana, que está algo durmida na presente campaña, entre outras cousas pola falta de obxectivos da entidade das burgas. Para os celestes, iso si, trátase dunha auténtica final, como tódolos partidos que restan de aquí á finalización da liga regular (abonde comentar que a vindeira cita do conxunto breoganista é, nin máis nin menos que en Palma ante un dos equipos empatados na terceira posición agora mesmo) e iso, e máis xogando na casa, pode converterse nun arma de dobre filo se os celestes non son capaces de desenrolar o xogo que se lles presupón por plantel e poderío físico. Haberá que ver como afecta a baixa definitiva de Travis Nelson, que tivo que marchar de volta a USA por un asunto persoal grave nas rotacións de Lisardo. O apoio da bancada está garantido, con promoción incluída para que os socios poidan conseguir entradas para acompañantes, e máis tendo en conta a gaña que hai en Lugo de ver de volta a Jeff Xavier vestindo a celeste, pero haberá que ver se os ourensáns non son quen de revoltar o Pazo, e pescar en augas axitadas. Un Pazo dividido entre os que critican a Lisardo coma se fose el o culpable de tódolos males e os que o apoian de xeito incondicional. O perigo para os lucenses, á marxe da propia incontestable calidade do cadro das burgas é precisamente ese… A posible impaciencia da xente se as cousas non van ben para os de Lisardo durante do partido. Respecto á historia… falamos dun dos enfrontamentos con máis historia da liga, xa que Breogán e COB medíronse nin máis nin menos ca en 37 ocasións en liga (tanto en ACB coma en LEB) saíndo o Breogán vencedor en 23 ocasións, polas 14 veces que os ourensanos conqueriron a vitoria. Nos partidos disputados na cidade das murallas, o balance está moito máis equilibrado, xa que se reparten 9 vitorias cada un dos dous equipos. Agardemos que desta volta, o desequilibrio caia do lado lucense, e o conxunto de Lisardo poida sumar unha nova vitoria que lle achegue ao obxectivo número un. Nós desde logo, apostamos á celeste. O partido, no Pazo á hora habitual, sábado ás 19.15. FORZA BREO!!!

O NOSO VINDEIRO RIVAL…

Actel Força Lleida

 

Rs2w87I3         VS      Breo     

 

Partido que semella difícil para os de Lisardo, que volven afrontar o encontro con oito xogadores. As fichaxes semellan a piques de chegar pero non se dan concretado, con Pep Ortega xa pechado e que probablemente poderá coñecer in situ aos seus novos compañeiros no partido do mércores e a situación de standby das outras fichaxes por chegar, semella terse estancado na entidade celeste. Os de Joaquín Prado, coa peor xeira aberta da liga, non están moito mellor, de feito, agora mesmo ocupan a derradeira praza da clasificación mesmo por debaixo de Prat. Polo que as urxencias parecen ir máis para o equipo da ribeira do Segre que para os lucenses. Sen embargo, lonxe de ser así, os celestes teñen a obriga de gañar, de gañar para revertir a mala xeira e de facelo para recuperar a confianza do grupo, mermada por todo tipo de situacións que se levan dado no que levamos de tempada, e que parece que non rematan de mellorar. Ademais, o Breogán ten que comezar unha boa xeira canto antes, que lle leve a recuperar o terreo perdido, que é moito, se é que quere chegar aos playoffs nunha posición medianamente cómoda, e máis aínda tendo en conta que o calendario se complica, co partido en Lugo do case imbatible Palencia esta mesma semana, e coa viaxe a Melilla xusto na xornada seguinte. Así pois, por todas esas razóns, o partido deste mércores semella vital para os de Lisardo. Ademais do feito psicolóxico indubidable de comezar vencendo no 2016 e deixar as malas sensacións atrás. Por todo isto, o partido do Barris Nord do mércores semella un partido verdadeiramente difícil. Co baleiro de poder desde os despachos da nave celeste até que se constitúa o novo consello de administración, cecais dentro de dous meses, semella que os únicos quen de tirar pola situación do clube e do equipo son os xogadores capitaneados polo seu corpo técnico. E dada a situación, desde logo non parece un partido nin moito menos fácil. A chegada dunha nova fichaxe parece inminente, mentres as horas dalgún dos interiores parecen contadas… Haberá que agardar os acontecementos das vindeiras horas para saber se hai novidades. Pero a boa afección celeste está desexosa de poder recibir boas novas ás que se agarrar para crer no seu equipo, para crer que existen posibilidades nesta tempada, a do cincuenta aniversario, que debera ser unha campaña ilusionante e que, lonxe diso, até o momento, está a ser francamente decepcionante desde o punto de vista deportivo, por non falar do institucional.

¿Obxectivo?

Parece bastante claro que o obxectivo do Lleida débese medir no día a día, en ir medrando coma equipo e ver como se van acoplando as novas pezas. Desde a filosofía de xogo do técnico asturiano Joaquín Prado, os fundamentos defensivos e a intensidade coma bloque, se acada bos resultados na casa, entrar en playoffs de xeito cómodo e non moi lonxe da zona nobre da liga debera ser unha meta acadable a longo prazo.

PLANTEL

Mantén a metade do plantel do ano pasado; José Simeón, Gerard Sevillano, Alfons Alzamora, e Juan Pablo Sutina e se incorporan ao plantel Josep Pérez, Emmy Andújar, Jorge García, Khyle Marshall, Alex Greven e Tomas Hampl. Coa última incorporación do ucraíno Volodymyr Gerun, semella que poden dar un salto de calidade.

LLEIDA

BASES

11 José Simeón: 24 anos. Boa dirección de xogo, intensidade e lecturas axeitadas, o valenciano chegou a debutar na ACB co equipo do Valencia Basket, está na súa plenitude coma xogador. O ano pasado, chegou a promediar 5,7 puntos e 2,8 rebotes nos case 30 minutos xogados por partido. No que levamos de tempada leva 3,8 puntos, 2,4 rebotes e 2 asistencias para 4,9 de valoración.

13 Josep Pérez: 21 anos. Un dos xogadores a seguir con lupa. Chegou a debutar en Liga Endesa e Euroliga co FC Barcelona, logo dun ano de lesión a tempada pasada xogou no Peñas Huesca. Trátase dun xogador intenso en defensa e con capacidade para desbordar no 1×1. Ven de asinar o ano pasado 8,2 puntos e 2,1 rebotes por partido en 20 minutos de xogo. Na presente tempada leva 8,2 puntos, 1,8 rebotes, 2,6 asistencias e 7 de valoración.

ESCOLTAS

66 Alexander Greven: 25 anos. Pode xogar no 1 ou no 2. É unha das fichaxes deste ano procedente de Plasencia de EBA a onde chegou da EBL Div1 inglesa. Cabe a dúbida da súa adaptación tralo salto de categoría. O ano pasado promediou uns interesantes 22 puntos con porcentaxes do 46,3% en tiros de campo e 4,7 rebotes por partido en case 35 minutos xogados. Na presente tempada leva 4,8 puntos, 1,2 rebotes e 2,2 de valoración.

54 Juan Pablo Sutina: 25 anos. Un dos veteranos do clube ilerdense, sumará a súa cuarta tempada co clube da Terra Ferma. O hispano-arxentino, que tamén pode xogar coma aleiro, destaca polo seu bo tiro, con boas porcentaxes nos tiros de campo, nos que superou o ano pasado o 45%. 7,1 puntos por partido e 2,3 rebotes en menos de 20 minutos de xogo, falan da perigosidade deste xogador. Leva nesta tempada 8,9 puntos, 2,7 rebotes e 7,3 de valoración.

ALEIROS

7 Gerard Sevillano: 21 anos. Gran físico e vontade, o canteirán do Joventut pode xogar tanto no 2 coma no 3. Destaca pola súa defensa das liñas de pase e pola súa mobilidade, así como pola súa lectura do xogo. A tempada pasada, xa no Força Lleida asinou 4,2 puntos por partido en algo máis de 15 minutos. Nesta promedia 3,4 puntos, 2,5 rebotes para 2,6 de valoración.

22 Emmy Andújar: 23 anos. Procedente da Universidade de Manhattan, estivo neste pasado verán na órbita do Monbús Obradoiro, está chamado a ser a gran estela do conxunto da Terra Ferma nesta tempada. Trátase dun aleiro con fortaleza baixo os taboleiros, polo que pode xogar tamén no 4, destaca pola súa versatilidade. Foi nomeado mellor xogador da súa conferencia logo de promediar 16,3 puntos e 7,6 rebotes en 31 minutos de xogo. Na primeira volta foi MVP no partido contra o Breogán. Promedia 12,9 puntos, 6,9 rebotes, 2,3 asistencias e 16,1 de valoración.

ALA-PÍVOTS

12 Jorge García: 38 anos. O cordobés é unha das pezas importantes do equipo pola súa veteranía, polo que exerce de referencia para os seus compañeiros. Ampla traxectoria en LEB e ACB, destaca polos seus movementos coma xogador interior e pola súa boa man no tiro exterior, tendo unhas boas porcentaxes de triple. Na tempada pasada, en Burgos fixo case un 43,1% en tiros de campo, destacando pola súa boa porcentaxe no tiro de tres sendo interior (39,8%). A tempada pasada promediou 7,4 puntos e 3,7 rebotes nos 19 minutos que xogou. Nesta tempada leva 11,5 puntos, 3,9 rebotes para 8,9 de valoración.

23 Kyle Marshall: 23 anos. Xogador cotonou con pasaporte de Santa Lucía. A tempada pasada comezou en Xapón, para voltar aos Estados Unidos e rematar xogando na República Dominicana. Nos 8 partidos que xogou no seu último equipo (Huracanes del Atlántico) promediou 17 puntos e 7,8 rebotes. Se cadra é algo baixo para ser interior (1,98m) destaca co seu físico privilexiado. Zurdo pechado, especialízase en rematar con gancho coa esquerda. Na presente tempada promedia 11,6 puntos, 4,9 rebotes e 1,1 asistencias para 8,4 de valoración.

PÍVOTS

10 Tomas Hampl: 27 anos. Trátase do xogador máis alto da liga (2,15m) o checo é un xogador que destaca polo seu bo traballo para o equipo, non excesivamente duro e que non sempre loce nas estadísticas. Chegou a xogar ACB e Euroliga da man de Bilbao Basket, se ben estivo case sempre vinculado a Santurtzi. No 2014 ascendeu á ACB da man de Andorra e na tempada pasada estivo en Palencia, onde promediou 4 puntos por partido e 3,1 rebotes nos pouco máis de 13 minutos que estivo na cancha. No que levamos de tempada suma só 3,7 puntos, 2,4 rebotes e 1,3 de valoración nos case 13 minutos que xoga por partido.

14 Alfons Alzamora: Cos seus 36 anos o ex-breoganista é un dos veteranos do equipo. Peza clave no vestiario e axuda para a progresión dos seus compañeiros. Un auténtico trotamundos, xogou en FC Barcelona, Joventut, Menorca, Manresa en Lleida e Lugo e foi internacional en categorías inferiores. O ano pasado, cun aporte menor no Força Lleida promediou 3,3 puntos por partido e 3,3 rebotes en pouco menos de 15 minutos xogados. No que levamos de tempada, promedia 4,6 puntos, 4,3 rebotes e 1,5 asistencias para 5,7 de valoración.

52 Volodymyr Gerun: 21 anos. Chegou a metade da tempada procedente do Xetafe, onde en só dous partidos deixou moi boas sensacións, anotando 11 puntos, collendo 8 rebotes e valorando 15,5 por partido. As pasadas dúas tempadas xogara na Universidade de Portland con 8 puntos e 6 rebotes por partido de media. Só xogou un partido en Lleida, e fixo 17 puntos e 6 rebotes para 19 de valoración.

¿Como chegan?

Dúas das peores xeiras negativas da liga fronte a fronte. O CB Breogán rematou por terceira vez no seu periplo en LEB (décima consecutiva) a primeira volta cun balance negativo de vitorias-derrotas. Dáse a circunstancia de que os celestes se miden por cuarto partido á peor xeira negativa aberta da liga, tendo caído en dúas ocasións anteriores, contra Cáceres e contra Navarra a xornada pasada, e gañando a Prat. O Barris Nord non ve gañar ao seu equipo coma local desde hai máis dun mes, concretamente o 28 de novembro, última vitoria dos da terra farma na súa propia casa. Uns e outros teñen que buscar a reacción. O Breogán, na campaña do seu 50 aniversario e logo dunha tempada na que rozou cos dedos o ansiado ascenso á ACB, e o Lleida, que quere fuxir canto antes dos postos baixos da clasificación, que por potencial de plantel, non lle corresponden en absoluto.

Danilo vs lleida

¿Quen é favorito?

Partido moi moi difícil no seu prognóstico. Lleida leva catro derrotas consecutivas e, en total, catro vitorias en liga, das que só dúas se produciron no Barris Nord, nos derbis cataláns ante CB Prat e FC Barcelona B. A tempada dos de Joaquín Prado ten, até o de agora máis sombras ca luces e están, de momento lonxe do seu obxectivo de principios de tempada, que non é outro que tentar mellorar o que xa se conseguíu o ano pasado, chegar aos playoffs e tentar dar un susto aos equipos de maior potencial. Diante o Breogán, con mellor balance pero que remata unha decepcionante primeira volta con máis derrotas ca vitorias. Os de Lisardo tamén están lonxe do seu obxectivo, moi lonxe se se considera que o obxectivo dos celestes tería que ser pelexar o ascenso directo, nembargantes, as últimas noticias en formas de incorporacións, que ademais da de Pep Ortega, poderían concretarse nos vindeiros días fan rexurdir novamente a ilusión no breoganismo. Os de Lisardo queren gañar por non perder a comba cos de arriba e, en verbas do propio adestrador lucense, comezar a se converter nese equipo “temible” de cara aos playoffs e que ningún outro equipo quere enfrontarse a el. O conxunto celeste, para o que non sería unha debacle unha nova derrota, si sería especialmente grave, porque se convertiría no equipo coa peor xeira aberta da liga, e cun calendario complicado. Agora máis ca nunca, toca confiar no traballo, bo durante a semana e malia ás dificultades que ten non poder completar adestramentos con todo o plantel dispoñible e ao completo. Cousas do deporte. O factor cancha pode ser un arma de dobre filo se as cousas non van ben no partido do mércores, o ambiente podería voltarselle en contra ao conxunto da terra ferma. As necesidades apretan a un e afogan aos outros, o Breogán quere encaramarse aos postos de arriba e o Lleida fuxir da lea na que se meteu e canto antes. O plantel… Semella que favorece ao Breogán, sen embargo o Lleida ten homes determinantes coma Emmy Andújar, que foi MVP a última vez que se medíu cos nosos, e ao que só puidemos dobregar na prórroga. A historia non nos di gran cousa cabo deste Força Lleida, fundado no 2012 e que veu substituír ao CE Lleida que xogara ACB e contra os que si xogamos noutras ocasións. Así, o Breogán no Barris Nord xogou un total de 12 partidos, cun balance equilibrado para os dous equipos, xa que se reparten 6 vitorias para os locais, e 6 para os celestes. Máis desequilibrada está a cousa nos duelos en Lugo, onde en 13 partidos, o Breogán venceu en 12, só perdendo nunha ocasión. En total, dos 25 partidos que se levan disputados entre o equipo lleidatan e o breoganista, o Breogán venceu en 18 e os cataláns en 7. En principio semella que, por esta vez a historia está da parte breoganista, pero o mércores será outra historia diferente, cos cataláns volcados para non sumar a que sería a súa segunda xeira de cinco derrotas consecutivas na tempada, e cun Breogán disposto a agradar á que vai ser a súa próxima incorporación, o ala-pívot catalán Pep Ortega. Nós apostamos a un 2016 celeste. E que mellor que comezar co primeiro partido do ano. O mellor regalo de Reis. FORZA BREO!!!

O NOSO VINDEIRO RIVAL

Cáceres Ciudad del Baloncesto Patrimonio de la Humanidad

 

  logo-caceres-2016-basket       VS          Breo 

 Vén o Breogán de sumar a súa terceira vitoria consecutiva, que lle sitúa na cuarta posición, encabezando unha caravana con outros tres equipos cos que está empatado a 7 vitorias, Burgos, BarcelonaB, Castelló e Oviedo. Pode que o Breo chegue algo tarde para tentar o asalto á Copa Princesa, para o que tería que tentar acadar o segundo posto, e ao que tamén aspiran Palma, Melilla e os outros equipos antes comentados. Para elo chega o Breogán a Cáceres nun bo momento anímico e tentando recuperar a un Gerardo Suero que parece que ten problemas de adaptación. Non obstante, o escolta dominicano fixo bos partidos, especialmente o pasado sábado no Pazo ante Oviedo, cando sumou 18 puntos en pouco máis de 23 minutos, pero semella que hai problemas neste sentido. Aparte diso, Lisardo conseguíu completar adestramentos con todo o plantel ao completo, cousa que non conseguira no que levamos de tempada, e o partido ante Oviedo foi o primeiro no que os breoganistas dispuxeron de tódolos seus efectivos, cousa que non ocorría desde a primeira xornada ante Lleida. Todo isto, e contando co nivel crecente no xogo dos celestes, que farán a súa próxima parada en Cáceres, unha desas prazas importantes para calquera lucense, e non só pola conidición de cidade histórica do baloncesto (o clube é o herdeiro do mítico Cáceres C. B. que xogara na ACB nos 90 e primeiros 2000) senon por aquela final four, a marea celeste, e a dura derrota contra aquel Bruesa de Pablo Laso e Andy Panko. Con respecto ao clube verdinegro, xurdíu no 2007 pola fusión de dúas das canteiras máis importantes da cidade estremeña. Así, coa fusión da canteira de Cáceres C.B. (cuxo equipo senior, ex-ACB, desaparecera dous anos antes por dificultades económicas) e o colexio San Antonio. O conxunto cacereño voltaba así o básquet profesional á cidade, xa que mercaran a praza en LEB Prata do Club Básquet Llíria, e contando co apoio incondicional da fiel afección cacereña. O clube tiña uns 1500 socios ao bonito pavillón Multiusos Ciudad de Cáceres na súa primeira tempada. Desde entón sempre alternaron a LEB Ouro e a Prata en función dos vaivéns económicos da entidade estremeña. O ano pasado, nun fantástico fin de tempada, conquerían o ascenso no último partido da liga ante CEBA Guadalaxara. Esta tempada o comezo prometía grandes sensacións, pero unha xeira de 6 derrotas consecutivas, fixo aos cacereños mirar con medo aos postos de descenso. Foi quen de cortala cunha importante e inesperada vitoria na casa ante Melilla, hai dúas xornadas, no último partido en casa ante o seu público. Tres das catro vitorias que leva o conxunto estremeño foron no Multiusos Ciudad de Cáceres. Fica claro que gañar alí non ha ser fácil.

¿Obxectivo?

Semella que o obxectivo pasa por tentar ser competitivos, por tentar facer un verdadeiro fortín do Multiusos e que gañar alí sexa un auténtico tormento. Con iso, e mantendo grande parte do equipo que conqueríu de maneira brillante o ascenso a campaña pasada, debera chegar para conquerir unha permanencia que parece un obxectivo menor. A verdadeira meta é conseguir esa permanencia, ese número de vitorias mínimas canto antes para poder ter un final de tempada tranquilo, e se é posible, loitar por obxectivos máis nobres, tales coma pelexar uns playoffs que semellan difíciles de acadar, visto o gran número de equipos que poden estar nesa tesitura. Por iso, e seguindo o dictado da pizarra de Ñete Bohigas, o ir partido a partido e tentando conseguir a vitoria en cada unha das xornadas, semella unha meta máis ca coherente, pero sobre todo, disfrutar e facer disfrutar á fiel afección verdinegra.

 PLANTEL

O adestrador da casa Ñete Bohigas (49 anos), cumpre a súa terceira tempada consecutiva ao fronte do clube. Colleu ao clube logo do descenso administrativo á LEB Prata, e devolveuno agora a Ouro. A frase de “aquelo que funciona é mellor non cambialo” parece ser a filosofía do clube cacereño para a confección do plantel nesta tempada. Así, coa capitanía de Luís Parejo (terceira tempada) tamén continúan da tempada pasada José Antonio Marco, Guillermo Corrales, Añaterve Cruz, Rolandas Jakstas e Mansour Kasse. Ademais, un dos rivais da campaña pasada coma Álvaro Frutos, procedente de CEBA Guadalaxara, Ben Mockford procedente de Plymouth, Sergio Pérez desde Pornic (Francia), Tautvydas Slezas desde Furnstelfeld e Víctor Serrano, desde C.B. Prat.

cacerespatrimoniodelahumanidad1516_plantilla

BASES

5 José Antonio Marco: 26 anos. Cumpre a súa terceira tempada no clube estremeño. Nomeado a pasada campaña mellor base da LEB Prata, o xogador murciano pasa por ser un base que destaca pola súa facilidade para asistir aos seus compañeiros, de feito foi o máximo asistente a tempada pasada duplicando ao segundo clasificado nesta estatística. Xa xogou na LEB Ouro hai tres tempadas, nas filas do Melilla, onde fichou polo Cáceres, sendo desde entón a prolongación de Bohigas na cancha. A tempada pasada promediou 9,4 puntos, 2,9 rebotes e 7,1 asistencias para 16,2 de valoración. No que levamos de tempada leva 5,5 puntos, 2 rebotes e 2,3 asistencias para 6,6 de valoración

11 Álvaro Frutos: 28 anos. Formado nas categorías inferiores do Real Canoe de Madrid, o xogador madrileño mesmo chegou a debutar na liga ACB co Baloncesto Fuenlabrada. A súa experiencia na categoría co Alcázar, Melilla, Navarra e Clube Ourense Baloncesto, pero non chegou a ter o rendemento agardado. O ano pasado recuperou sensacións co CEBA Guadalaxara na LEB Prata, onde sumou 11,1 puntos, 3,9 rebotes, 3,9 asistencias e 12,7 de valoración. No que levamos da presente tempada leva 6,1 puntos, 2,3 rebotes, 2,3 asistencias e 6,8 de valoración.

12 Guillermo Corrales: 20 anos. Trátase dun base de 1,80 metros, desenrolou a parte final da súa etapa formativa no Baloncesto Sevilla, no seu equipo junior e no filial na EBA. Mesmo chegou a debutar co primeiro equipo na Liga Endesa en catro partidos e tres máis na Eurocup. A campaña pasada, xa nas filas do conxunto estremeño promediou 3,3 puntos, 1,4 rebotes, 1,6 asistencias e 3,3 de valoración. No que levamos de tempada leva 1,6 puntos, 1 asistencia e 0,9 de valoración nos apenas 8 minutos que disputa por partido.

ESCOLTAS

3 Ben Mockford: 26 anos. Escolta de 1,86 zurdo, moi explosivo e excelente tirador, formado na NCAA en St. Francis, está convocado coa selección de Gran Bretaña. O xogador, logo da tempada pasada marchar tras só 8 partidos do conxunto estremeño por unha inoportuna depresión, volve para voltarlle ao conxunto verdinegro a “débeda pendente” ca afección cacereña. A campaña pasada, antes da súa saída sumou 13 puntos, 1,4 rebotes e 1,3 asistencias para 7,6 de valoración, mentres que este ano leva 9,6 puntos e 2,6 de valoración.

33 Luís María Parejo: 26 anos. Trátase do capitán do equipo estremeño. Cumpre a súa terceira tempada consecutiva no conxunto cacereño. Este almeriense foi formado nas categorías inferiores do Real Madrid, leva case toda a súa traxectoria na liga LEB Prata, en equipos coma Tíjola, Óbila, Castellón e Cáceres nas últimas dúas tempadas. Debutara na LEB Ouro en Alcázar no 2011. A pasada tempada promediou 9,9 puntos, 3,2 rebotes e 1,4 asistencias para 10,6 de valoración, pero esta tempada leva 9,1 puntos, 2,9 rebotes, 1,8 asistencias e 9,3 de valoración.

ALEIROS

7 Sergio Pérez: 36 anos. Aleiro que pode actuar coma pívot aberto. Trátase dun tirador caracterizado por exercer de todoterreo cando as circunstancias o requiren. Comezou nas categorías inferiores de Estudiantes de Madrid, para pasar ao Pozuelo e máis tarde ao Fuenlabrada da LEB Ouro, co que conseguíu un ascenso de infausta lembranza para os breoganistas, pois derrotou en Lugo ao Breogán nos últimos segundos do cuarto partido da final do playoff. Posteriormente xogou en ACB no propio Fuenlabrada, CAI Zaragoza e Murcia. A tempada pasada, foise á cuarta división francesa, de onde foi rescatado polo conxunto estremeño. Leva nesta tempada 6,4 puntos, 2,6 rebotes e 1,1 asistencias para 6,8 de valoración.

13 Añaterve Cruz: 29 anos. Conta cunha ampla experiencia na LEB Prata, en equipos importantes tales coma Plasencia, Coruña, Óbila, Gran Canaria, Palma ou o propio Cáceres. O ano pasado, o aleiro canario foi o máximo anotador do seu equipo na liga e unha das claras referencias ofensivas do equipo. O aleiro canario sumou 12,4 puntos, 3,4 rebotes e 1,2 asistencias para 10,9 de valoración. E no que levamos de tempada leva 8,4 puntos, 1,8 de valoración.

ALA-PÍVOTS

14 Rolandas Jakstas: 24 anos. Trátase dun xogador moi traballador, intenso, forte e moi dotado de técnica individual, seguirá medrando e adaptándose ao baloncesto español un chanzo máis arriba para ocupar posicións de ala-pívot. Chegou a tempada pasada ao cadro verdinegro coma unha aposta no xogo interior para conseguir o obxectivo do ascenso. Alternando as posicións de 4 e de 5, foi de menos a máis, promediando 9,3 puntos, 4,8 rebotes e 1 asistencia para unha valoración de 10,2.

34 Mansour Kasse: Mansour Kasse: 23 anos. Formado nas categorías inferiores de Tenerife e Real Madrid, cumpre a súa terceira tempada consecutiva co clube estremeño. Trátase dun dos xogadores preferidos pola afección pola súa loita e a súa implicación na cancha, coa bancada e coa cidade, conqueríu o ano pasado o ascenso co clube cacereño, voltando así á categoría na que debutara hai dúas tempadas da man de Planasa Navarra, aínda que tendo unha aportación máis ben testimonial. O teito cacereño a pasada tempada sumou 5,6 puntos, 5,6 rebotes e unha valoración media de 7,5 minutos nos 17 minutos que xogou. No que levamos de tempada aporta 2 puntos, 2,5 rebotes e 1,6 de valoración nos apenas 10 minutos que xoga en cada partido.

PÍVOTS

9 Tautvydas Slezas: 25 anos. Trátase dun pívot nado en Kaunas que cos 2,07 de estatura e 25 anos, internacional con tódalas categorías do país báltico. Interior intenso, bo reboteador en ámbolos dous aros que, ademais de poñer o balón no chan, destaca pola súa capacidade para xerar o pase e ser un bo finalizador preto do aro. Slezas xa pasou por varios equipos do seu país antes de xogar en Austria, país do que procede, e onde promediou na última tempada 11 puntos, 9,3 rebotes e 2,4 asistencias. No que levamos da presente tempada, o xogador lituano suma 6,5 puntos, 7,3 rebotes e 1,6 asistencias para unha valoración media do 9,8.

21 Víctor Serrano: 26 anos. Chega o pívot madrileño procedente do Prat Joventut, de formación na canteira do Estudiantes, con quen mesmo chegou a formar parte do plantel ACB na tempada 11/12 logo do seu primeiro paso pola categoría da LEB Ouro da man de Canarias, as seguintes tempadas alternou Prata e Ouro con Lan Mobel e COB Ourense, e o filial do Joventut nas dúas últimas tempadas. O ano pasado, nas filas do filial da Penya sumou 7,8 puntos, 5,4 rebotes para unha valoración de 10,1. No que levamos de tempada, aporta 8,6 puntos, 7 rebotes e 11,5 de valoración nos case 22 minutos que xoga.

¿Como chegan?

Anímicamente o Breogán vén dunha xeira de 3 vitorias consecutivas, case para igualar a súa mala xeira anterior de catro derrotas consecutivas. O conxunto celeste semella medrar a cada partido, pouco a pouco e escalando posicións, no que vai recuperando xogadores. Destacar o partidazo de Sergio Llorente na xornada pasada, na que cos seus 27 de valoración, conseguíu o MVP da xornada, compartido iso si con Beka Burjanadze. E non é casual, pois a volta de Dani López trala súa lesión, fai que o xogador breoganista teña a obriga de xogar menos minutos, está máis fresco e liberado para a anotación. O Breo chega coa única preocupación de recuperar anímicamente a Gerardo Suero, e proseguir a escalada, toda vez Fede Ucles superou os seus problemas físicos. Avisou Lisardo da perigosidade do Cáceres, e dos problemas no rebote do Breo, polo que pode ser unha boa pedra de toque. Palencia está moi lonxe, pero Palma non tanto. Cáceres, pola súa banda, chega ao partido logo da derrota da pasada xornada, deixando nun espellismo a vitoria da xornada anterior ante Melilla. Así, os de Ñete Bohigas levan 7 derrotas nos últimos 8 partidos e ocupan posto de descenso, na penúltima praza da clasificación. Iso si, ha de terse en conta que das catro vitorias que leva Cáceres, só unha foi fóra da casa. O Cáceres é un equipo temible ante o seu público, que apreta moito e que, a bo seguro vai tentar que os seus poidan sumar outra vitoria que corte a boa xeira dos de Lisardo.

728780_1

Último Breogán-Cáceres disputado en cancha estremeña. Playoffs 2013

¿Quen é favorito?

En principio o factor cancha favorece ao clube estremeño, pois o partido hase disputar en Cáceres. Ademais, o feito de estar nunha xornada con tres partidos fai que o conxunto lucense vexa esta semana coma fundamental para esprimi-las súas derradeiras posibilidades de xogar a copa. Logo das vitorias ante Prat, Cocinas e Oviedo, o Breogán volve mirar cara arriba e xa ocupa a cuarta praza de clasificación. Iso si, algo a ter en conta é a posibilidade de que o factor cancha poida transformarse en presión se as cousas non van como deberan. En canto á calidade do plantel, a do Breogán parece ser superior, pois home por home a traxectoria dos celestes parece máis importante que o plantel cacereño, moito máis humilde e cunha aspiración tamén máis modesta. O Breogán debería ser quen de conquerir a vitoria se é capaz de impoñer o seu xogo, e seguir así medrando no xogo, coma equipo e tamén na clasificación. Falando de historia, Breogán e Cáceres medíronse en bastantes ocasións, coma cidades históricas de básquet que son, co clube actual e co extinto C.B. Cáceres, medíronse anteriormente en 29 ocasións, e a igualdade é a tónica xeral. Así, coa actual denominación (Cáceres Ciudad del Baloncesto) o Breogán visitou Cáceres en 7 ocasións, con cinco vitorias para os locais e dúas para os lucenses. Anteriormente, o Breogán visitara ao Cáceres C.B. tamén en 7 ocasións, e o balance é exactamente o mesmo, 5 vitorias locais e 2 para os lucenses. Así pois, en total, o Breogán visitou Cáceres en 14 ocasións, todas en liga regular menos un playoff de infausta lembranza hai ben pouco gañando en 4 delas e perdendo noutras 10. En Lugo, por contra, xogaron 15 partidos, gañando o Breo en 9 ocasións e o Cáceres nas outras 6. O Breogán chega ao partido con gañas de seguir a súa escalada, é o favorito e ten que demostralo na cancha, unha cancha que non lle vai resultar fácil, porque Cáceres quere tamén recuperar as sensacións. A cita, no Multiusos Ciudad de Cáceres o vindeiro mércores ás 20.45. FORZA BREO!!!

Baloncesto con P, de Palencia claro

todo por Palencia Baloncesto

@KIAenZona

Información sobre o Club Baloncesto Breogán S.A.D.

Blogoncesto

Información sobre o Club Baloncesto Breogán S.A.D.

ZonaOCB

Información sobre o Club Baloncesto Breogán S.A.D.