Arquivo do blog

O NOSO VINDEIRO RIVAL…

O NOSO VINDEIRO RIVAL:

Club Baloncesto Miraflores San Pablo Inmobiliaria Burgos

 

Breo         VS       miraflores            

 Partido clave. Final. Partido importantísimo. Vital. Esgótanse os calificativos para definir o encontro deste vindeiro sábado no Pazo. O conxunto breoganista, logo dunha tempada plagada de diferentes vicisitudes, chega a este partido a só unha vitoria do seu rival. De feito, chega a unha sola vitoria da quinta praza. E tendo sufrido todo o que leva sufrido o cadro de Lisardo nesta tempada, o certo é que resulta case épico que o conxunto celeste chegue, non só vivo, senon con tódalas opcións abertas a final da tempada. O Breo vén de conquerir unha vitoria importantísima en Son Moix ante o Palma Air Europa, nun partido moi igualado e no que o conxunto celeste se enfrontaba á súa besta negra particular, o pivot tinerfeño Ricardo Guillén, especialista en facer partidazos cada vez que ten enfronte aos de Lugo. Non é que non o fixera o pasado domingo, pero non abondou para derrotar ao conxunto galego, que se levou unha vitoria que lle fai, se vén non escalar na clasificación, estar moito máis preto dos obxectivos que pode acadar ao final da tempada regular. Chegan pois, os de Lugo coa necesidade imperiosa de gañar, pero non están moito mellor os casteláns, xa que os da beira do río Arlanzón levan 4 derrotas consecutivas, e semella que poden sufrir para acadar uns playoffs que poden estar máis caros ca nunca. Así que, os casteláns chegan tamén apurados, co obxectivo de non caer desa zona de playoff á que se quere encaramar o Breogán. E que mellor maneira de facelo que dar un golpe na mesa na casa dun dos galos da clasificación, o Clube Baloncesto Breogán. O Burgos está ante a súa peor xeira de resultados de toda a tempada, nunca antes acumulara catro derrotas consecutivas e queren, os de Diego Epifanio, non caer á zona de playout, xa que levan toda a tempada dentro desa zona de playoff á que aspira a entrar o conxunto de Lisardo. Os burgaleses sufriron, a mediados da tempada, a baixa do seu buque insignia, o adestrador Andreu Casadevall, que fixo as maletas cara Zaragoza para dirixir ao clube ACB, deixando aos do Plantío sen o que fora un dos grandes protagonistas dos “ascensos” das últimas tempadas dos antigos clubes burgaleses, O C.B. Atapuerca e o seu sucesor, o C.B. Tizona, cuxo sucesor é o Miraflores. Un conxunto que, cecais nunca debera ter participado na liga, e só o fixo por invitación dos dirixentes desta competición, entregando a documentación fóra de prazo e toda vez que se cansaran de dicir que Burgos, ou saía na ACB como lle correspondía deportivamente, ou non sairía. O caso é que, meses despois daquilo, a cidade castelá disfruta de básquet cada 15 días no Plantío, cun plantel máis ca decente e co obxectivo claro de entrar nos playoffs, obxectivo que, a día de hoxe comparte co Breo. O resultado da primeira volta, vitoria dos burgaleses por 5 puntos, pode ser outra das claves deste partido, xa que se o Breo consegue a vitoria, faría ben en mirar a diferencia, que ao final da tempada pode ser significativa.

¿Obxectivo?

Segundo os propios directivos do clube burgalés, o obxectivo pasa únicamente por competir cada 15 días e disfrutar de básquet de élite para a cidade. Logo de tres intentos consecutivos por parte de dous diferentes clubes da cidade de xogar na máxima categoría, a Liga Endesa, o clube burgalés plantéxase coma obxectivo o máximo deportivo, sen plantexarse ningún concreto. É certo, por potencial de plantel que semella estar uns cantos chanzos por debaixo da calidade doutros planteis de clubes burgaleses en anos anteriores, onde tanto o quinteto titular coma o banquiño aportaban moito remando cara o obxectivo final. Así as cousas, o C.B. Tizona sumou un record que será difícil de igualar a pasada tempada, ao sumar de maneira consecutiva nada menos que 14 vitorias consecutivas, as máis delas por 20 ou máis puntos de diferencia. O Miraflores, cun plantel máis ca competitivo, semella que aspira polo menos a entrar en playoffs de xeito cómodo, malia que pelexar polo primeiro posto, semella un pouco difícil ao medirse con planteis con tanta calidade coma Palencia, Melilla, Palma ou o propio Breogán. A ambición do clube é volver facer disfrutar á decepcionada afección burgalesa, para o que recuperaron as cores e signos de identidade dos anteriores referentes baloncestísticos burgaleses.  Pelexar e poñer difícil os playoffs a calquera equipo, que teña que sufrir no Plantío semella un obxectivo conquerible a longo prazo.

PLANTEL

O adestrador Andreu Casadevall deixou o clube en canto lle saíu a oportunidade de adestrar na ACB. Agora, o seu sucesor, Epifanio, tentará sacar o máximo do seu plantel. Co xa coñecido pola afección burgalesa Anton Maresch, o resto do plantel completouse en tempo record para facer unha das escuadras máis competitivas da liga, coas apostas de Matija Poscic, Justas Sinica, Augustas Peciukevicius e Filip Toncic xunto con vellos coñecidos da liga coma Roger Vilanova, Edu Martínez e Roger Fornás, así como procedentes da liga Endesa, Rafa Huertas e Javi Vega.

Burgos

BASES

7 Roger Vilanova: 28 anos. Base electrizante, cun bo cambio de ritmo que lle permite desbordar con facilidade ao seu defensor. Ten, ademais, gran capacidade de dirección e de pase, non sendo un gran anotador. Ten boa actitude defensiva e axuda en todo o que pode, malia súa capacidade física. O ano pasado en Prat, promediou 6 puntos, 1,9 rebotes e 3,1 asistencias en pouco máis de 22 minutos de xogo, para 6 de valoración. Nesta tempada, leva 3,4 puntos, 2 rebotes e 3,1 asistencias para 4,3 de valoración.

12 Augustas Peciukevicius: 24 anos. Chega procedente do Tartu Rock estonio, completou a súa formación na súa Lituania natal, sendo internacional en tódalas categorías inferiores do seu país mesmo colgándose a medalla de bronce no sub16 e a de prata no sub18. O ano pasado promediou 8,9 puntos, 3,7 rebotes e 4,1 asistencias na liga local e 8,3 puntos, 2,9 rebotes e 3,5 asistencias na Eurochallenge. No que levamos de tempada, promedia 6,8 puntos, 2,9 rebotes, 3,6 asistencias para 8,7 de valoración en 22 minutos disputados.

ESCOLTAS

5 Rafa Huertas: 31 anos. Trátase dun dos xogadores máis experimentados do plantel. Escolta que coñece perfectamente a categoría, logo de ter xogado en Melilla, Burgos, Lucentum, Ourense e Palencia, de onde marchou a metade da tempada para xogar en Gipúzkoa Basket na liga ACB, onde tamén xogou en Menorca. O ano pasado promediou nos 14 partidos que xogou en Palencia, 7,4 puntos, 2,1 rebotes e 1,6 asistencias para 5,5 de valoración en 22 minutos de xogo. No que levamos de tempada, promedia somentes 7,1 puntos, 1,3 rebotes para 4,3 de valoración.

8 Anton Maresch: 24 anos. O austríaco chegou a Burgos hai 4 tempadas da man do seu adestrador actual, Andreu Casadevall. É internacional co seu país en categorías inferiores. Trátase da estrela do cadro burgalés na presente tempada, destaca sobre todo pola súa facilidade anotadora, con porcentaxes que rondan o 45% en tiros de campo. Na pasada tempada, na que só puido participar en 24 partidos co cadro do C.B. Tizona sumou 7,4 puntos, 1,8 rebotes e 2 asistencias para 7,3 de valoración nos case 19 minutos disputados en cada partido. No que levamos da presente campaña, promedia 9,7 puntos, 2,1 rebotes e 2,7 asistencias para 9,5 de valoración.

ALEIROS

10 Justas Sinica: 30 anos. Procede do Neptunas Klaipeidia lituano, ten pasado por equipos importantes do seu país, coma o Lietuvos Rytas, xogando case sempre nas ligas bálticas, ten grandes fundamentos técnicos. O xogador lituano promediou o ano pasado na competición ligueira 5,6 puntos, 1,7 rebotes. En euroliga, onde xogou no grupo de Olympiakos, Estrela Vermella, Laboral Kutxa, Galatasaray e Valencia Basket promediou 2,9 puntos, 1,5 rebotes e 0,8 asistencias, e finalmente na Eurocup 4,2 puntos, 4,3 rebotes e 1 asistenci. Este ano promedia 8,8 puntos, 2,8 rebotes e 1,3 asistencias para 7,6 de valoración nos case 23 minutos que soe xogar cada partido. Difícil o seu concurso en Lugo.

15 Edu Martínez: 25 anos, procedente do Clube Ourense Baloncesto, co que vén de acadar o ascenso á liga ACB. O xogador rioxano foi canteirán do FC Barcelona, co que acadou unha progresión máis ca notable, chegando mesmo a debutar en ACB co clube catalán. Despois incorporouno Asefa Estudiantes á súa canteira, de onde foi chamado para reforzar ao C.B. Breogán a metade da tempada, para fichar ao ano seguinte polo clube ourensán. Así as cousas, trátase dun aleiro tirador con capacidade defensiva. O ano pasadou en Ourense promediou 5,9 puntos, 1,9 rebotes e 5,1 de valoración nos 15 minutos e medio que xogou cada partido, este ano suma 6,4 puntos, 1,6 rebotes e 0,4 asistencias con porcentaxes que superan o 40% en tiros de campo para 4 de valoración.

ALA-PÍVOT

9 Javi Vega: 28 anos. O madrileño chega ao clube burgalés despois de 15 anos vencellado ao Baloncesto Fuenlabrada. Foi no clube do sur de Madrid onde debutou na ACB hai xa 10 anos. Logo de pasar por Xetafe, León, Sevilla e Melilla en diferentes cesións, despedíase do clube do sur de Madrid. Semella unha das pezas claves no esquema de Andreu Casadevall pola súa versatilidade. O ano pasado promediou 3,8 puntos e 2,6 rebotes para 3,3 de valoración. Na campaña actual, 10,1 puntos e 5,1 rebotes para unha valoración de 10,9 e cunhas porcentaxes superiores ao 45% en tiros de campo e máis do 51% en tiros de 2 puntos.

19 Roger Fornás: 33 anos. O xogador catalán é un referente importantísimo para os seus compañeiros. Trátase dun interior de brega, de moita loita e que nos últimos anos mellorou na faceta do tiro exterior. Logo de xogar as últimas tres campañas en Palencia, chega a Burgos para convertir esa experiencia forxada en Tarragona, Sabadell, Hospitalet, Breogán (onde gañou a xa famosa Copa Príncipe de Zaragoza, unha das últimas en formato cuadrangular), Valladolid ou Cáceres ademáis de Palencia. O ano pasado, no cadro palentino asinou unha tarxeta de 5,9 puntos, 4,7 rebotes e 5,7 de valoración, con boas porcentaxes. Esta tempada pola súa banda leva 8 puntos, 4 rebotes e 9 de valoración.

PÍVOTS

2 Matija Poscic: 30 anos. Este xogador croata cumpre a súa primeira tempada en Burgos, e está completamente adaptado ao cadro castelán, ao que chegou logo da marcha de Alberto Moncasi por motivos persoais. Promediou o ano pasado na Primeira División húngara, no Sopron KC 10,9 puntos, 6,5 rebotes e 0,6 asistencias, destacando pola súa fiabilidade nos tiros de campo, onde chegou ao 68,4% Este ano promedia 5,3 puntos, 4,9 rebotes para 6,8 de valoración. En principio é difícil que poida ser da partida no Pazo ante o Breogán.

13 Filip Toncinic: 31 anos. Internacional coa selección de Croacia, xogou o ano pasado na A1 no Vros Darda. É un xogador de equipo, que vai traballar duro para os seus compañeiros, non destaca polas grandes cifras. Os seus 2,12 servenlle para intimidar e a sentirse cómodo e con bos movementos nos postes. O ano pasado promediaba uns interesantes 20,8 puntos, 8,8 rebotes e 1,7 asistencias, ademáis de 1 tapón por partido. No que levamos de tempada promedia 12 puntos, 5,4 rebotes, 0,5 asistencias partido no que supoñen 13,3 de valoración en apenas 21 minutos de xogo.

DSC33181

¿Como chegan?

O Breogán chega despois de dúas vitorias que actuaron coma bálsamo para a afección, e ademais, agora chega Burgos, o que podía supoñer que, de gañar, o Breogán acadase a 9ª posición e saíse dese incómodo playout no que transita desde hai semanas. Ademais, o conxunto celeste semella que por fin se atopou a si mesmo, e consegue certa regularidade no seu xogo, medrando desde o esforzo defensivo. Así o fixo nas dúas últimas vitorias ante COB e, sobre todo, en Palma ante o conxunto local, que fixo que o Breogán asumise esa maioría de idade que se lle presupón a este plantel. Un plantel con calidade, como tamén o é o conxunto burgalés, herdeiro dos grandísimos equipos burgaleses do Tizona e do Atapuerca. E que ten a obriga case moral de xogar uns playoffs para os que se lle presupón preparado por historia, por tradición e por plantel. O equipo azul non está na mellor dinámica e chega logo de perder tres partidos consecutivos que fan que estea xusto no límite entre os playoffs e o playout, polo que este partido pode ser clave para eles, que, ademais de vencer, deixarían a un rival directo a dúas vitorias máis a averaxe.

¿Quen é favorito?

Os breoganistas, xogando na casa e co plantel que teñen, sempre deberan ser favoritos. Hai que ter respeto co conxunto burgalés, sobre todo porque é un equipo con moitos recursos tanto ofensivos coma defensivos. O conxunto de Epifanio, chega, ademais, coa lousa de tres derrotas consecutivas, que fai que sexan unha das peores xeiras da liga. O conxunto burgalés chega obrigado, pero sen dúbida, polo peso da historia, pola clasificación, polo potencial dos planteis e por suposto, por xogar na casa, a meirande obriga é para os de Lisardo. Pois semella que todo o que non sexa unha vitoria breoganista, sería verdadeiramente sorprendente e voltaría as pantasmas do troco do adestrador á bancada celeste. Sen dúbida, o Breo síntese moito máis cómodo xogando ao carón da marea celeste, e co calor da súa afección, a fiel afección celeste que sabe máis ca nunca da importancia deste partido. As contas da leiteira din que quedan 9 partidos, 9 finais das que 6 delas serán contra rivais directos e das que 5 serán no Pazo. Non queda outra que loitar por gañar cada un dos partidos que restan un por un. E si, coa maior cantidade posible de vitorias, ver onde pode chegar, cal é a posición que lle toca ocupar. Respecto do Burgos, na etapa LEB, o Breogán xogou contra os conxuntos burgaleses (Tizona, Atapuerca e Miraflores) en 22 ocasións, con 12 vitorias burgalesas e 10 lucenses. No Pazo, o balance é máis favorable, pois xogaron en 10 ocasións e os lucenses gañaron nada menos que en 8, perdendo só un partido en playoff e outro en liga regular contra os casteláns. Este sábado, o partido será, lembremos, unha hora máis tarde do horario habitual. No Pazo. A partires das 20.15. Nós apostamos á celeste. E tí, valo perder? FORZA BREO!!!

Advertisements

O noso vindeiro rival…

Leyma Básquet Coruña

 

  Breo      VS   341                

 

Negras nubes acechan o Pazo nun dos peores momentos da tempada para o C.B. Breogán, que afronta esta 19ª xornada coa necesidade imperiosa de vencer se non quere verse sumido nunha loita para a que non está preparado. De momento o balance é negativo, con 8 vitorias e 10 derrotas, pero sobre todo pola sensación de que o conxunto celeste, que dá pequenas mostras de recuperación en aspectos do xogo que son clave para o seu desempeño, sobre todo a intensidade defensiva, pero que non termina de arrincar a máquina. No peor dos momentos chegou o enfrontamento cos dous primeiros clasificados da táboa, e que serve para sumir ao breoganismo nunha depresión da que veremos se lle é doado saír. De principio, o conxunto de Lisardo xa se sitúa a unha vitoria do playoff, tendo por diante unha morea de equipos. A boa nova? Que o terceiro chanzo da clasificación “só” está a tres vitorias e quedan aínda 12 partidos por diante nos que o Breogán ten que dar o golpe na mesa. Para comezar con esa boa xeira que os de Lisardo necesitan, o peor rival posible. Os de Tito Díaz soen atragantárselles aos celestes… E de que maneira. Os dous últimos anos foron os que acabaron coa imbatibilidade dos celestes en liga, tanto nesta tempada coma a tempada pasada. Os laranxas caracterízanse por ter moi marcadas as características das que tanto gusta o técnico lucense. A zona de Díaz, unha tea de araña na que os lucenses poucas veces son capaces de atacar con claridade, e que, malia á superioridade dos seus planteis, na meirande parte das ocasións, son partidos igualados nas que os de Lisardo teñen moitísimos problemas para levar o gato á auga. O Breogán, logo da confirmación da chegada de Jeff Xavier, está pendente da chegada de outro reforzo máis que non remata de concretarse, e pechar así a que se supón será un dos planteis de referencia na liga. A iso hai que unir a complicada situación clasificatoria que fixo que voces do Pazo xa se erguesen para protestar contra a laboura do adestrador. Un adestrador que até o de agora sempre deu a cara e cuxo traballo intachable se ve agora arrastrado pola mala clasificación e o xogo dubitativo. O Breo vese na obriga de arrincar xa, se non quere ver como as posibilidades de xogar o playoff e, polo tanto, ascender no ano do seu 50 aniversario, se diluen coma o azucre nun pocillo de café. Iso si, de conseguir a clasificación, seguro que ningún equipo vai quedar contento que lle toque en sorte o conxunto lucense nos cruces. Todo ao seu tempo. Empezando co partido deste sábado unha hora máis tarde do habitual. As 20.15 no Pazo.

¿Obxectivo?

Semella que mellorar a posición acadada na tempada pasada é un obxectivo alcanzable para o conxunto laranxa. Os coruñeses saben que o mellor xeito de achegar xente a Riazor é avanzar cada vez máis deportivamente, e para iso semella imprescindible xogar os playoffs. A calidade do seu plantel xunto coa veteranía do adestrador semella que poden facer ese obxectivo posible a pouco que se vaian dando os resultados de xeito favorable. Dificultar a tarea aos rivais no aspecto ofensivo “atascando” os ataques especialmente en Riazor, parece que pode ser o camiño para a consecución deste obxectivo.

PLANTEL

Seguen catro xogadores da campaña pasada, Larry Abia, Jesús Castro, Ángel Hernández e o que fora o máximo anotador dos coruñeses na pasada tempada, o xeorxiano Beka Burjanadze. Completan o plantel Ben Stelzer, Zach Monaghan, Joan Creus, Gediminas Zyle e Sergio Olmos. Con contrato temporal logo da lesión de Chus Castro está Sergio Vidal, que se mantén no equipo unha vez recuperado o escolta eibarrés. Para substituír a Volodymyr Orlov chegou hai dúas semanas o checo Tomas Hampl procedente de Lleida, onde non tivo a continuidade agardada. Á fronte, o lucense Tito Díaz, un adestrador con experiencia e que sempre soe complicar as cousas e de que xeito aos lucenses.

basquet coruña7

BASES

6 Zach Monaghan: 23 anos. Xogador versátil especialista en penetracións. Ten certa dificultade para anotar desde a longa distancia. Moi boa visión de xogo e capacidade de anotación en transición. Chega desde a NCAA (d-II) onde xogou nos Minnesota State Mavericks, onde foi un dos xogadores máis destacados non só no equipo senon tamén na liga. No seu College conseguíu conseguirse no segundo xogador con máis asistencias e máis roubos. A tempada pasada promediou 15,6 puntos e 8,1 asistencias por partido que lle levaron a ser o mellor asistente da competición. Nos tres partidos que levamos ata o de agora nesta campaña promedia uns 7,6 puntos, 1,8 rebotes, 4,5 asistencias e 8,7 de valoración. No partido de ida fixo 2 puntos, 4 rebotes, 7 asistencias e 6 de valoración en 23 minutos xogados.

10 Joan Creus: 24 anos. Trátase dun xogador disciplinado e táctico. Ten unha gran capacidade para 1×1 en carreira, con boa finalización en penetración, gran velocidade e defensa agresiva. Ten un tiro máis que aceptable. Canteirán do FC Barcelona Regal, o fillo do histórico Joan “Chichi” Creus, que mesmo chegara a gañar unha liga ACB co mítico TDK Manresa, ten coma obxectivo seguir medrando no seu básquet logo dun ano, o pasado que comezou xogando no Unión Financiera Oviedo da LEB Ouro e que fichou a metade da tempada polo Movistar Estudiantes onde chegou a debutar na Liga Endesa. O ano pasado no Oviedo promediou 4,3 puntos, 1,8 rebotes e 2,4 asistencias para 6,5 de valoración. Este ano leva uns números semellantes con 5,9 puntos, 2,9 rebotes e 2,6 asistencias para 7,6 de valoración. No partido da ida xogou 17 minutos nos que anotou 5 puntos (sen fallo en tiros de campo), capturou 5 rebotes e repartíu 6 asistencias, valorando 11.

ESCOLTAS

5 Ben Stelzer: 23 anos. Francotirador. É un xogador eminentemente anotador, con gran capacidade para anotar desde fóra da liña de triple. Ademais é quen de fabricar os seus propios tiros tralo bote, cambio de man ou dribbling, movéndose ben sen balón e con velocidade para arma-lo tiro. En defensa é activo e rápido de mans, polo que ten facilidade para roubar balóns. O ano pasado, na d-II da NCAA, no Michigan Tech promediou un 45,7% en triples anotando case 4 por partido, facendo 22,1 puntos, 3 rebotes 2,9 asistencias nos case 35 minutos que xogaba. Polo que respecta a esta tempada 11,5 puntos, 1,6 rebotes e 1,7 asistencias para 8,1 de valoración, case un 50% tanto en tiros de campo coma en tiros de 3. No partido da ida fixo 16 puntos (sendo o máximo anotador do partido, galardón compartido co seu compañeiro Burjanadze e cos breoganistas Mamadou Samb e Álex López) con 4/5 en triples. Capturou 2 rebotes e repartíu 1 asistencia, con valoración de 12.

8 Ángel Hernández: 24 anos. Cuarta tempada consecutiva no clube coruñés. Trátase dun escolta que tamén pode actuar de base. Moi atlético e en constante evolución, fai boas lecturas do xogo e ten nas penetracións a súa mellor arma, ben sexa finalizando ou cun tiro desde curta distancia. É un xogador novo (24 anos) que xa chegou a xogar na ACB en Granada, cidade na que se formou hai 5 tempadas, e que presenciou a transformación do basquet laranxa desde a súa presencia en EBA, até este terceiro ano consecutivo na LEB ouro. A campaña pasada, nos pouco máis de 23 minutos que xogou conseguíu 5,1 puntos, 3 rebotes e 2,2 asistencias para unha valoración de 4,8. Este ano pola súa banda, leva 7,3 puntos, 3,4 rebotes e 2,6 asistencias nos 25 minutos que leva disputados cada partido para un total de 8,1 de valoración. No partido de ida en Riazor fixo 6 puntos, 3 rebotes e 6 de valoración nos 16 minutos disputados.

22 Jesús Castro: 32 anos. Un verdadeiro clásico das ligas FEB. O xogador basco de orixe ferrolana, cumpre a súa terceira campaña consecutiva cos coruñeses. É o capitán e o auténtico referente para os coruñeses, foi baixa no partido de ida en Lugo por unha lesión no menisco. Nesta tempada perdeu certo protagonismo en beneficio dos seus compañeiros. A pasada campaña promediaba 10,5 puntos, 2,8 rebotes e 2,3 asistencias para 9,1 de valoración xogando case 26 minutos. No que levamos de tempada, a súa baixa fixo que só puidera disputar 12 partidos, nos que, promediando menos de 15 minutos sumou 3,8 puntos, 1,6 rebotes e 1,3 asistencias para 1,8 de valoración.

ALEIROS

24 Larry Abia: 22 anos. Gran físico que en ocasións supón espectacularidade nas súas accións. Moi boa capacidade defensiva e de xerar nos 1×1 en ataque. Trátase dun xogador de formación de só 21 anos de idade e que o ano pasado, malia ser unha das promesas do conxunto coruñés, non fixo unha boa tempada. Sen embargo esa capacidade atlética e a súa marxe de mellora, convertírono nunha das pezas importantes de cara a construír este Coruña 15-16. Cumpre pois, a súa segunda campaña en Coruña, onde chegou procedente do filial do Valencia Basquet, co que chegou a debutar na Eurocup e na Liga Endesa. O ano pasado promediou 2,8 puntos, 1,6 rebotes para 2,4 de valoración en 25 partidos nos que apenas disputou 13 minutos e medio. Este ano leva promediados 3,4 puntos, 1,7 rebotes e 4 de valoración nos 16 minutos e medio que disputa cada partido. No partido de ida en Riazor sumou 3 puntos e 2 rebotes para 4 de valoración en 23 minutos.

33 Sergio Vidal: 27 anos. Especialista no tiro exterior, chegou a ser máximo anotador do grupo B da EBA hai 3 tempadas. Leva dúas campañas en LEB prata, primeiro en CEBA Guadalaxara e a pasada tempada no Lucentum Alacante. Chegou con contrato temporal pola lesión de Chus Castro, pero ficou no equipo, unha vez recuperado este. É rápido e bo na definición, ten capacidade tamén para a velocidade nos contraataques. O ano pasado en LEB prata promediou 5,2 puntos, 1,8 rebotes e 3,4 de valoración. No que levamos de tempada, promedia 0,9 puntos e 0,8 rebotes con valoración de 0,1 nos escasos 4 minutos xogados nos 8 partidos disputados até o de agora. No seu partido de debut en Riazor ante o conxunto celeste fixo 1 rebote, fallou 1 tiro e cometeu unha falta, polo que sumou unha valoración negativa de -1.

ALA-PÍVOTS

7 Beka Burjanadze: 22 anos. Xogador que destaca pola súa versatilidade, o que lle leva a xogar tanto na posición de 4, coma de 3 alto, cos seus 2,03 cm. Ten unha grande fortaleza física e gran capacidade reboteadora e defensiva, destacando especialmente o seu acerto no tiro. É internacional absoluto coa selección xeorxiana, coa que disputou o pasado Eurobasket, iso si, sen demasiado protagonismo. É un xogador de formación, logo de pasar a súa etapa junior en Sevilla, nas categorías inferiores do entón chamado Cajasol, co que chegou a debutar na Liga Endesa. O ano pasado demostrou o que é quen de facer e promediou 12,7 puntos, 4,8 rebotes e 10,6 de valoración. Nesta campaña leva até o momento 18,1 puntos, 7 rebotes e 1,4 asistencias para 19.3 de valoración nos 29 minutos e medio que promedia por partido. Leva 4 galardóns de mellor xogador da xornada. No partido de ida fronte ao Breogán fixo 16 puntos, capturou 9 rebotes e repartíu 1 asistencia para unha valoración global de 16.

23 Gediminas Zyle: 27 anos. Trátase dun xogador áxil e rápido malia á súa envergadura. Pode rematar os contraataques polo carril central. Grazas á súa altura é tamén un gran intimidador na pintura, o que obriga aos seus rivais a rectifica-lo tiro. Non ten mal tiro de media e longa distancia. Ten experiencia na LEB prata, que disputou co Azpeitia Azkoitia hai dúas tempadas. O ano pasado disputou a máxima división do básquet romanés co Atlassib Sibiu onde promediou 5,1 puntos e 1,9 rebotes por partido. Nesta tempada leva promediados 8,4 puntos, 3,8 rebotes e 6,1 de valoración nos 20 minutos e medio que disputa en cada partido. No partido de ida fronte ao Breogán fixo 6 puntos, capturou 6 rebotes e deu 2 asistencias para unha valoración de 3 nos 19 minutos que disputou o lituano.

 PÍVOTS

41 Sergio Olmos: 29 anos. Un dos grandes protagonistas dos tres “ascensos” consecutivos do Atapuerca/Tizona, trátase dun xogador que destaca pola súa altura e a súa envergadura, cos seus 2,13. Pivot habilidoso, cun gran rigor táctico e bo xogo de 1×1 tanto de costas coma cara ao aro, sonou este verán coma posible fichaxe do Breo, que rematou por desbotar a dirección deportiva. O ano pasado promediou 6,3 puntos, 4,2 rebotes para 8,9 de valoración, na presente campaña, o xogador alacantino promedia 13,7 puntos, 7,6 rebotes e 17,8 de valoración. No partido de ida xogou 25 minutos nos que anotou 14 puntos, capturou 6 rebotes e fixo 1 mate, recibindo ademais 6 faltas, polo que valorou 18.

35 Tomas Hampl: 27 anos. Recente fichaxe. Trátase do xogador máis alto da liga (2,15m) o checo é un xogador que destaca polo seu bo traballo para o equipo, non excesivamente duro e que non sempre loce nas estadísticas. Cando está preto do aro caracterízase polo seu bo xogo de pés, así como pola posibilidade de finalizar con mate e de facer gancho con ámbalas dúas mans. Boa continuación do pick & roll e xogo sen balón. Ademais, suma na súa alta capacidade intimidadora e o seu bo rebote tanto en ataque coma en defensa, e a velocidade das súas transicións. Chegou a xogar ACB e Euroliga da man de Bilbao Basket, se ben estivo case sempre vinculado a Santurtzi. No 2014 ascendeu á ACB da man de Andorra e na tempada pasada estivo en Palencia, onde promediou 4 puntos por partido e 3,1 rebotes nos pouco máis de 13 minutos que estivo na cancha. En Lleida, onde estivo até hai dúas semanas sumou só 3,7 puntos, 2,4 rebotes e 1,3 de valoración nos case 13 minutos que xoga por partido. A pasada xornada, no derbi ante COB, fixo 0 puntos, 3 rebotes e 1 asistencia para 4 de valoración nos só 4 minutos que disputou. Nos partidos que Hampl disputou contra o Breogán este ano, os dous con Lleida xogou unha media de 10 minutos, nos que anotou 3 puntos, colleu 1,5 rebotes e valorou 3.

¿Como chegan?

O Breogán chega despois de dúas derrotas consecutivas, nas que, paradóxicamente, a imaxe foi mellor ca nas anteriores. Semella que a chegada de Pep Ortega e a posibilidade de incorporar en breves datas un ou dous xogadores máis, fan que deportivamente o Breogán pense en remontar posicións. Iso, e que a pesar de tódolos pesares que leva o conxunto lucense este ano, só 3 vitorias separan aos lucenses da terceira praza da clasificación, que ocupa un Palma Air Europa que non semella rematar de afirmar a súa solideza. Sen embargo, xa son varias as voces que se erguen contra do adestrador Lisardo Gómez. O balance é de 8 vitorias e 10 derrotas e semella que o intachable traballo do técnico lucense, e cecais precisamente por esa condición de lucense, vese cuestionado por certo sector do breoganismo, polo que as augas baixan revoltas a carón do Miño. Coruña chega tamén dunha derrota, no derbi ante COB na casa, e antecede aos breoganistas na clasificación aínda que igualados a vitorias. O clima, nembargantes, na entidade laranxa, é moito máis calmo.

417

¿Quen é favorito?

O CB Breogán xogando a favor de ambiente, con un dos planteis máis completos da liga, sempre é favorito para calquera partido que poidan ter por diante pero… moito ollo… O clube celeste vive unha tensa calma que pode estourar en calquera momento. O breoganismo dubida. Dubida da ineficacia da directiva, que semella estar a deixar pasar o tempo até que cheguen os novos xestores do conxunto celeste. Dubida do adestrador, quen xa demostrou a súa valía e agora nos momentos máis baixos, semella máis cuestionado que nunca… Claro que ningún outro adestrador semella coñecer tan ben a casa, o plantel e os problemas polos que atravesa o clube celeste coma o propio Lisardo. Enfronte aparece Coruña Basquet… Un equipo cuxa aspiración é quedar o máis arriba posible, complicar os partidos que xogue contra equipos grandes e tentar, se é posible, dar o salto aos playoffs a finais da tempada regular. Neste momento, o conxunto de Tito Díaz está por diante dos lucenses, e semella difícil que poidan sorprender novamente aos de Lisardo, como xa fixeran na ida, rematando coa imbatibilidade dos lucenses. Moitas cousas cambiaron desde aquel partido en Riazor… O Breogán xa cambiou dúas veces de xogador exterior de referencia, e segue a agardar a chegada de algún xogador franquía. A ilusión voltou nesta semana coa chegada do escolta Jeff Xavier. E mentres, a fiel afección lucense que se toma o enfrontamento coma a posiblidade do inicio da escalada na que os celestes teñen moi pouco ou nula marxe de erro. Partido a partido, vitoria a vitoria, quere copiar Lisardo o lema do arxentino Simeone no que resta de fase regular, para tentar acadar os postos de playoff e quedar o mellor clasificado posible nos cruces. Respecto á historia, pouco nos di deste partido en concreto, xa que este clube, fundado no 1996, e que cumpre a súa cuarta campaña consecutiva na categoría de prata do básquet nacional. O que vén substituír ao C.A.B. Coruña e ao histórico C. Bosco La Coruña, xogou co Breogán un total de 7 partidos, dos que saíu victorioso en 4. Ollo porque ao conxunto coruñés non lle resulta difícil en absoluto conseguir a vitoria no Pazo, xa que das tres veces que xogou, conseguíu a vitoria en dúas. Ademais, as dúas últimas visitas dos coruñeses en partido oficial a Lugo, remataron con vitoria para os de Tito Díaz, nas tempadas 14/15 e 13/14, polo que ao partido incómodo, se lle suma o rival máis incómodo que os celestes poidan ter. Con todo, o momento de pegar o golpe na mesa, o partido de reafirmarse coma un dos equipos que queren aproveitar a segunda volta do campionato para reafirmarse coma candidatos, pode ser este, precisamente ante o rival ante o que o Breogán comezou, na primeira volta, o calvario que leva desde entón vivindo. Que mellor momento que comezar unha boa xeira precisamente ante este rival, que sempre se lle atasca aos de Lisardo. Nós apostamos á celeste. FORZA BREO!!!

O NOSO VINDEIRO RIVAL…

Actel Força Lleida

 

Rs2w87I3         VS      Breo     

 

Partido que semella difícil para os de Lisardo, que volven afrontar o encontro con oito xogadores. As fichaxes semellan a piques de chegar pero non se dan concretado, con Pep Ortega xa pechado e que probablemente poderá coñecer in situ aos seus novos compañeiros no partido do mércores e a situación de standby das outras fichaxes por chegar, semella terse estancado na entidade celeste. Os de Joaquín Prado, coa peor xeira aberta da liga, non están moito mellor, de feito, agora mesmo ocupan a derradeira praza da clasificación mesmo por debaixo de Prat. Polo que as urxencias parecen ir máis para o equipo da ribeira do Segre que para os lucenses. Sen embargo, lonxe de ser así, os celestes teñen a obriga de gañar, de gañar para revertir a mala xeira e de facelo para recuperar a confianza do grupo, mermada por todo tipo de situacións que se levan dado no que levamos de tempada, e que parece que non rematan de mellorar. Ademais, o Breogán ten que comezar unha boa xeira canto antes, que lle leve a recuperar o terreo perdido, que é moito, se é que quere chegar aos playoffs nunha posición medianamente cómoda, e máis aínda tendo en conta que o calendario se complica, co partido en Lugo do case imbatible Palencia esta mesma semana, e coa viaxe a Melilla xusto na xornada seguinte. Así pois, por todas esas razóns, o partido deste mércores semella vital para os de Lisardo. Ademais do feito psicolóxico indubidable de comezar vencendo no 2016 e deixar as malas sensacións atrás. Por todo isto, o partido do Barris Nord do mércores semella un partido verdadeiramente difícil. Co baleiro de poder desde os despachos da nave celeste até que se constitúa o novo consello de administración, cecais dentro de dous meses, semella que os únicos quen de tirar pola situación do clube e do equipo son os xogadores capitaneados polo seu corpo técnico. E dada a situación, desde logo non parece un partido nin moito menos fácil. A chegada dunha nova fichaxe parece inminente, mentres as horas dalgún dos interiores parecen contadas… Haberá que agardar os acontecementos das vindeiras horas para saber se hai novidades. Pero a boa afección celeste está desexosa de poder recibir boas novas ás que se agarrar para crer no seu equipo, para crer que existen posibilidades nesta tempada, a do cincuenta aniversario, que debera ser unha campaña ilusionante e que, lonxe diso, até o momento, está a ser francamente decepcionante desde o punto de vista deportivo, por non falar do institucional.

¿Obxectivo?

Parece bastante claro que o obxectivo do Lleida débese medir no día a día, en ir medrando coma equipo e ver como se van acoplando as novas pezas. Desde a filosofía de xogo do técnico asturiano Joaquín Prado, os fundamentos defensivos e a intensidade coma bloque, se acada bos resultados na casa, entrar en playoffs de xeito cómodo e non moi lonxe da zona nobre da liga debera ser unha meta acadable a longo prazo.

PLANTEL

Mantén a metade do plantel do ano pasado; José Simeón, Gerard Sevillano, Alfons Alzamora, e Juan Pablo Sutina e se incorporan ao plantel Josep Pérez, Emmy Andújar, Jorge García, Khyle Marshall, Alex Greven e Tomas Hampl. Coa última incorporación do ucraíno Volodymyr Gerun, semella que poden dar un salto de calidade.

LLEIDA

BASES

11 José Simeón: 24 anos. Boa dirección de xogo, intensidade e lecturas axeitadas, o valenciano chegou a debutar na ACB co equipo do Valencia Basket, está na súa plenitude coma xogador. O ano pasado, chegou a promediar 5,7 puntos e 2,8 rebotes nos case 30 minutos xogados por partido. No que levamos de tempada leva 3,8 puntos, 2,4 rebotes e 2 asistencias para 4,9 de valoración.

13 Josep Pérez: 21 anos. Un dos xogadores a seguir con lupa. Chegou a debutar en Liga Endesa e Euroliga co FC Barcelona, logo dun ano de lesión a tempada pasada xogou no Peñas Huesca. Trátase dun xogador intenso en defensa e con capacidade para desbordar no 1×1. Ven de asinar o ano pasado 8,2 puntos e 2,1 rebotes por partido en 20 minutos de xogo. Na presente tempada leva 8,2 puntos, 1,8 rebotes, 2,6 asistencias e 7 de valoración.

ESCOLTAS

66 Alexander Greven: 25 anos. Pode xogar no 1 ou no 2. É unha das fichaxes deste ano procedente de Plasencia de EBA a onde chegou da EBL Div1 inglesa. Cabe a dúbida da súa adaptación tralo salto de categoría. O ano pasado promediou uns interesantes 22 puntos con porcentaxes do 46,3% en tiros de campo e 4,7 rebotes por partido en case 35 minutos xogados. Na presente tempada leva 4,8 puntos, 1,2 rebotes e 2,2 de valoración.

54 Juan Pablo Sutina: 25 anos. Un dos veteranos do clube ilerdense, sumará a súa cuarta tempada co clube da Terra Ferma. O hispano-arxentino, que tamén pode xogar coma aleiro, destaca polo seu bo tiro, con boas porcentaxes nos tiros de campo, nos que superou o ano pasado o 45%. 7,1 puntos por partido e 2,3 rebotes en menos de 20 minutos de xogo, falan da perigosidade deste xogador. Leva nesta tempada 8,9 puntos, 2,7 rebotes e 7,3 de valoración.

ALEIROS

7 Gerard Sevillano: 21 anos. Gran físico e vontade, o canteirán do Joventut pode xogar tanto no 2 coma no 3. Destaca pola súa defensa das liñas de pase e pola súa mobilidade, así como pola súa lectura do xogo. A tempada pasada, xa no Força Lleida asinou 4,2 puntos por partido en algo máis de 15 minutos. Nesta promedia 3,4 puntos, 2,5 rebotes para 2,6 de valoración.

22 Emmy Andújar: 23 anos. Procedente da Universidade de Manhattan, estivo neste pasado verán na órbita do Monbús Obradoiro, está chamado a ser a gran estela do conxunto da Terra Ferma nesta tempada. Trátase dun aleiro con fortaleza baixo os taboleiros, polo que pode xogar tamén no 4, destaca pola súa versatilidade. Foi nomeado mellor xogador da súa conferencia logo de promediar 16,3 puntos e 7,6 rebotes en 31 minutos de xogo. Na primeira volta foi MVP no partido contra o Breogán. Promedia 12,9 puntos, 6,9 rebotes, 2,3 asistencias e 16,1 de valoración.

ALA-PÍVOTS

12 Jorge García: 38 anos. O cordobés é unha das pezas importantes do equipo pola súa veteranía, polo que exerce de referencia para os seus compañeiros. Ampla traxectoria en LEB e ACB, destaca polos seus movementos coma xogador interior e pola súa boa man no tiro exterior, tendo unhas boas porcentaxes de triple. Na tempada pasada, en Burgos fixo case un 43,1% en tiros de campo, destacando pola súa boa porcentaxe no tiro de tres sendo interior (39,8%). A tempada pasada promediou 7,4 puntos e 3,7 rebotes nos 19 minutos que xogou. Nesta tempada leva 11,5 puntos, 3,9 rebotes para 8,9 de valoración.

23 Kyle Marshall: 23 anos. Xogador cotonou con pasaporte de Santa Lucía. A tempada pasada comezou en Xapón, para voltar aos Estados Unidos e rematar xogando na República Dominicana. Nos 8 partidos que xogou no seu último equipo (Huracanes del Atlántico) promediou 17 puntos e 7,8 rebotes. Se cadra é algo baixo para ser interior (1,98m) destaca co seu físico privilexiado. Zurdo pechado, especialízase en rematar con gancho coa esquerda. Na presente tempada promedia 11,6 puntos, 4,9 rebotes e 1,1 asistencias para 8,4 de valoración.

PÍVOTS

10 Tomas Hampl: 27 anos. Trátase do xogador máis alto da liga (2,15m) o checo é un xogador que destaca polo seu bo traballo para o equipo, non excesivamente duro e que non sempre loce nas estadísticas. Chegou a xogar ACB e Euroliga da man de Bilbao Basket, se ben estivo case sempre vinculado a Santurtzi. No 2014 ascendeu á ACB da man de Andorra e na tempada pasada estivo en Palencia, onde promediou 4 puntos por partido e 3,1 rebotes nos pouco máis de 13 minutos que estivo na cancha. No que levamos de tempada suma só 3,7 puntos, 2,4 rebotes e 1,3 de valoración nos case 13 minutos que xoga por partido.

14 Alfons Alzamora: Cos seus 36 anos o ex-breoganista é un dos veteranos do equipo. Peza clave no vestiario e axuda para a progresión dos seus compañeiros. Un auténtico trotamundos, xogou en FC Barcelona, Joventut, Menorca, Manresa en Lleida e Lugo e foi internacional en categorías inferiores. O ano pasado, cun aporte menor no Força Lleida promediou 3,3 puntos por partido e 3,3 rebotes en pouco menos de 15 minutos xogados. No que levamos de tempada, promedia 4,6 puntos, 4,3 rebotes e 1,5 asistencias para 5,7 de valoración.

52 Volodymyr Gerun: 21 anos. Chegou a metade da tempada procedente do Xetafe, onde en só dous partidos deixou moi boas sensacións, anotando 11 puntos, collendo 8 rebotes e valorando 15,5 por partido. As pasadas dúas tempadas xogara na Universidade de Portland con 8 puntos e 6 rebotes por partido de media. Só xogou un partido en Lleida, e fixo 17 puntos e 6 rebotes para 19 de valoración.

¿Como chegan?

Dúas das peores xeiras negativas da liga fronte a fronte. O CB Breogán rematou por terceira vez no seu periplo en LEB (décima consecutiva) a primeira volta cun balance negativo de vitorias-derrotas. Dáse a circunstancia de que os celestes se miden por cuarto partido á peor xeira negativa aberta da liga, tendo caído en dúas ocasións anteriores, contra Cáceres e contra Navarra a xornada pasada, e gañando a Prat. O Barris Nord non ve gañar ao seu equipo coma local desde hai máis dun mes, concretamente o 28 de novembro, última vitoria dos da terra farma na súa propia casa. Uns e outros teñen que buscar a reacción. O Breogán, na campaña do seu 50 aniversario e logo dunha tempada na que rozou cos dedos o ansiado ascenso á ACB, e o Lleida, que quere fuxir canto antes dos postos baixos da clasificación, que por potencial de plantel, non lle corresponden en absoluto.

Danilo vs lleida

¿Quen é favorito?

Partido moi moi difícil no seu prognóstico. Lleida leva catro derrotas consecutivas e, en total, catro vitorias en liga, das que só dúas se produciron no Barris Nord, nos derbis cataláns ante CB Prat e FC Barcelona B. A tempada dos de Joaquín Prado ten, até o de agora máis sombras ca luces e están, de momento lonxe do seu obxectivo de principios de tempada, que non é outro que tentar mellorar o que xa se conseguíu o ano pasado, chegar aos playoffs e tentar dar un susto aos equipos de maior potencial. Diante o Breogán, con mellor balance pero que remata unha decepcionante primeira volta con máis derrotas ca vitorias. Os de Lisardo tamén están lonxe do seu obxectivo, moi lonxe se se considera que o obxectivo dos celestes tería que ser pelexar o ascenso directo, nembargantes, as últimas noticias en formas de incorporacións, que ademais da de Pep Ortega, poderían concretarse nos vindeiros días fan rexurdir novamente a ilusión no breoganismo. Os de Lisardo queren gañar por non perder a comba cos de arriba e, en verbas do propio adestrador lucense, comezar a se converter nese equipo “temible” de cara aos playoffs e que ningún outro equipo quere enfrontarse a el. O conxunto celeste, para o que non sería unha debacle unha nova derrota, si sería especialmente grave, porque se convertiría no equipo coa peor xeira aberta da liga, e cun calendario complicado. Agora máis ca nunca, toca confiar no traballo, bo durante a semana e malia ás dificultades que ten non poder completar adestramentos con todo o plantel dispoñible e ao completo. Cousas do deporte. O factor cancha pode ser un arma de dobre filo se as cousas non van ben no partido do mércores, o ambiente podería voltarselle en contra ao conxunto da terra ferma. As necesidades apretan a un e afogan aos outros, o Breogán quere encaramarse aos postos de arriba e o Lleida fuxir da lea na que se meteu e canto antes. O plantel… Semella que favorece ao Breogán, sen embargo o Lleida ten homes determinantes coma Emmy Andújar, que foi MVP a última vez que se medíu cos nosos, e ao que só puidemos dobregar na prórroga. A historia non nos di gran cousa cabo deste Força Lleida, fundado no 2012 e que veu substituír ao CE Lleida que xogara ACB e contra os que si xogamos noutras ocasións. Así, o Breogán no Barris Nord xogou un total de 12 partidos, cun balance equilibrado para os dous equipos, xa que se reparten 6 vitorias para os locais, e 6 para os celestes. Máis desequilibrada está a cousa nos duelos en Lugo, onde en 13 partidos, o Breogán venceu en 12, só perdendo nunha ocasión. En total, dos 25 partidos que se levan disputados entre o equipo lleidatan e o breoganista, o Breogán venceu en 18 e os cataláns en 7. En principio semella que, por esta vez a historia está da parte breoganista, pero o mércores será outra historia diferente, cos cataláns volcados para non sumar a que sería a súa segunda xeira de cinco derrotas consecutivas na tempada, e cun Breogán disposto a agradar á que vai ser a súa próxima incorporación, o ala-pívot catalán Pep Ortega. Nós apostamos a un 2016 celeste. E que mellor que comezar co primeiro partido do ano. O mellor regalo de Reis. FORZA BREO!!!

Baloncesto con P, de Palencia claro

todo por Palencia Baloncesto

@KIAenZona

Información sobre o Club Baloncesto Breogán S.A.D.

Blogoncesto

Información sobre o Club Baloncesto Breogán S.A.D.

ZonaOCB

Información sobre o Club Baloncesto Breogán S.A.D.